sdilaekin

Bir gün bitecek diyordum. Bitti. Aylarca aynı masaya oturdum. Aynı sayfaları çevirdim. Aynı hayaller için yoruldum. Bazen pes etmek istedim, bazen devam edecek gücü kendimde zor buldum. Ama her şeye rağmen geldim. O salonun kapısından çıkarken sadece bir sınavı değil, hayatımın en uzun mücadelelerinden birini geride bıraktım. Şimdi önümde cevap anahtarları değil, ihtimaller var. Belki istediğim sonucu alacağım, belki alamayacağım. Ama ne olursa olsun bu yol bana bir şey öğretti:

sdilaekin

İnsan bazen kazanarak değil, vazgeçmeyerek büyür. Hoşça kal YKS. Benden bir yılı aldın. Ama karşılığında sabretmeyi, düşüp kalkmayı ve hedef uğruna savaşmayı bıraktın. Şimdi sıra hayallerimde. Ve bu kez önümde bir optik form değil, koca bir hayat duruyor.
Reply

sdilaekin

Bir gün bitecek diyordum. Bitti. Aylarca aynı masaya oturdum. Aynı sayfaları çevirdim. Aynı hayaller için yoruldum. Bazen pes etmek istedim, bazen devam edecek gücü kendimde zor buldum. Ama her şeye rağmen geldim. O salonun kapısından çıkarken sadece bir sınavı değil, hayatımın en uzun mücadelelerinden birini geride bıraktım. Şimdi önümde cevap anahtarları değil, ihtimaller var. Belki istediğim sonucu alacağım, belki alamayacağım. Ama ne olursa olsun bu yol bana bir şey öğretti:

sdilaekin

İnsan bazen kazanarak değil, vazgeçmeyerek büyür. Hoşça kal YKS. Benden bir yılı aldın. Ama karşılığında sabretmeyi, düşüp kalkmayı ve hedef uğruna savaşmayı bıraktın. Şimdi sıra hayallerimde. Ve bu kez önümde bir optik form değil, koca bir hayat duruyor.
Reply