Daha annemle babam söyledikleri var. Artık o kadar alıştım ki onlara sikime bile takamıyorum hani takmıyorum da değil takamıyorum. O kadar belli ki beni bir gram anlamadıkları , anlatıyorum sanki sesim onlara gitmiyor. Boş verdim artık onları. Konuşsunlar konuştukları kadar. 1 yıldan az bir vaktim kaldı ama bu zaman asla çok değil, biliyorum. Sonum nereye gidiyor hiç bilmiyorum ama işte gidip kendimizi bir yerden atıcak halimizde yok tabii o yüzden nereye kadar giderse oraya kadar çalışıcam galiba. Ne uğruna çalıştığımı biliyorum ama bu çalışmalarım sonuç verecek mi bilmiyorum. İşte en çokta beni bu korkutuyor. Sınavım iyi olmazsa var yaa taş üstünde taş bırakmam başaramazsam eğer bu asla benim suçum olmaz herkesi ama herkesi suçlarım tek kişi hariç. Ben bittiysem herkesi bitiririm kısaca yakar dağıtır bambaşka biri olurum. Çıldırırım, deli olurum ve kendimi çok iyi tanıyorum eminim ki aynı dediğim gibi olur. En iyisi olmaya çalışmadım hiçbir zaman bana yeten kadar olayım yeterli. Yani böyle bitti
