seven_gitmezdi

Kalbimin en dip kuyusunda, gün ışığının uğramaya cesaret edemediği bir yerde saklı bir yanım var. Kendimden bile esirgediğim, adını yalnızca senin bildiğin o yan… Şimdi senin yokluğunla tutuşuyor. Özlemin, içimde sönmeyen bir yangına dönüştü; benliğimi yakıyor, ruhumu dumanına boğuyor. Ve ben, küle dönmüş bir bedene rağmen, hâlâ sana doğru yürümeyi marifet sanıyorum. Ateşi yakanın sen olduğunu bile bile, yangından kaçmak yerine alevlere adını fısıldıyorum.
          	Sana “okyanusum” derdim. Dalga sesine sığınır, derinliğinde kaybolmayı kurtuluş sayardım. Meğer sen, sessizce çekilen bir denizmişsin; ardında tuzdan yaralar ve çatlamış bir zemin bırakmışsın. Beni, susuzluğun konuştuğu bir çöle çevirdin. Kimse bilmiyor. Uzaktan bakanlar hâlâ su var sanıyor. Herkese kokina sunulan bir çağda, sen bana kaktüs uzattın. Çiçek diye sunduğun şey, sabrın dikenli bir sınavıydı. Ellerime batan dikenler canımı acıtmadı belki; ama her batışta kalbimden bir parça eksildi. Asıl acı, o dikenlerin senin avuçlarından çıkmış olmasıydı.Yine de vazgeçmedim. “Bu toprakta filizlenmez” denilen bir çiçeği, sırf senden geldi diye içimde yeşerttim. Yağmur olmadım belki ama gözyaşlarımı sulama niyetine döktüm. Güneşi esirgedin, ben gölgemde büyüttüm onu. Açmayan çiçekleri sabırla sevdim; çünkü bazen insan, sevdiği yerden umudu keserse tamamen karanlığa düşer. Her gelişinde seni masum bir çocuk gibi karşıladım. Üzerindeki tozu, çamuru silmeye çalıştım; kirlenmiş bir masalı yeniden temiz yazmak ister gibi. Ama sen, beni hep bir savaş alanı gibi gördün. Sığındığın halde yıktığın, sevildiğin halde yok saydığın bir yer… Ben kalbimi kapı yaptım, sen eşiğimi çiğnedin. Ben susarak iyileştirmeye çalıştım, sen sessizliğimi zayıflık sandın. 

seven_gitmezdi

Şimdi anlıyorum. Gelişlerin, bir sevdanın yolu değil; yalnızlığın kaçış rotasıymış. Ben, gecenin ortasında yakılan bir lambaydım. Sabah olunca söndürdüğün… Ve insan, sevildiğini sandığı yerde sadece karanlıktan korunmak için kullanıldığını fark edince, içindeki bütün ışıkları birer birer kapatıyor. Söylesene…
          	  İnsan, kendi kalbini başkasına yurt yapıp sonra evsiz kaldığını anladığında, nereye döner?
          	  Ve insan, en çok da kendini bu kadar eksilterek sevmiş olmayı, hangi mevsimde affeder sevgilim?
Reply

seven_gitmezdi

Kalbimin en dip kuyusunda, gün ışığının uğramaya cesaret edemediği bir yerde saklı bir yanım var. Kendimden bile esirgediğim, adını yalnızca senin bildiğin o yan… Şimdi senin yokluğunla tutuşuyor. Özlemin, içimde sönmeyen bir yangına dönüştü; benliğimi yakıyor, ruhumu dumanına boğuyor. Ve ben, küle dönmüş bir bedene rağmen, hâlâ sana doğru yürümeyi marifet sanıyorum. Ateşi yakanın sen olduğunu bile bile, yangından kaçmak yerine alevlere adını fısıldıyorum.
          Sana “okyanusum” derdim. Dalga sesine sığınır, derinliğinde kaybolmayı kurtuluş sayardım. Meğer sen, sessizce çekilen bir denizmişsin; ardında tuzdan yaralar ve çatlamış bir zemin bırakmışsın. Beni, susuzluğun konuştuğu bir çöle çevirdin. Kimse bilmiyor. Uzaktan bakanlar hâlâ su var sanıyor. Herkese kokina sunulan bir çağda, sen bana kaktüs uzattın. Çiçek diye sunduğun şey, sabrın dikenli bir sınavıydı. Ellerime batan dikenler canımı acıtmadı belki; ama her batışta kalbimden bir parça eksildi. Asıl acı, o dikenlerin senin avuçlarından çıkmış olmasıydı.Yine de vazgeçmedim. “Bu toprakta filizlenmez” denilen bir çiçeği, sırf senden geldi diye içimde yeşerttim. Yağmur olmadım belki ama gözyaşlarımı sulama niyetine döktüm. Güneşi esirgedin, ben gölgemde büyüttüm onu. Açmayan çiçekleri sabırla sevdim; çünkü bazen insan, sevdiği yerden umudu keserse tamamen karanlığa düşer. Her gelişinde seni masum bir çocuk gibi karşıladım. Üzerindeki tozu, çamuru silmeye çalıştım; kirlenmiş bir masalı yeniden temiz yazmak ister gibi. Ama sen, beni hep bir savaş alanı gibi gördün. Sığındığın halde yıktığın, sevildiğin halde yok saydığın bir yer… Ben kalbimi kapı yaptım, sen eşiğimi çiğnedin. Ben susarak iyileştirmeye çalıştım, sen sessizliğimi zayıflık sandın. 

seven_gitmezdi

Şimdi anlıyorum. Gelişlerin, bir sevdanın yolu değil; yalnızlığın kaçış rotasıymış. Ben, gecenin ortasında yakılan bir lambaydım. Sabah olunca söndürdüğün… Ve insan, sevildiğini sandığı yerde sadece karanlıktan korunmak için kullanıldığını fark edince, içindeki bütün ışıkları birer birer kapatıyor. Söylesene…
            İnsan, kendi kalbini başkasına yurt yapıp sonra evsiz kaldığını anladığında, nereye döner?
            Ve insan, en çok da kendini bu kadar eksilterek sevmiş olmayı, hangi mevsimde affeder sevgilim?
Reply

cinayetnotlari

Alya' iyi ki doğdun..
          bu satırlar seni anlatmaya yeter mi hiç bilmiyorum lakin senin için. gözlerine her baktığımda, dünyadaki en güzel manzaraya şahit oluyorum. seninle geçen her an, kalbimde yankılanan bir melodi gibi. seninle gülmek, seninle ağlamak, her anı seninle paylaşmak, hayatın en büyük hediyesi. seninle geçen zaman, bana kendimi en gerçek, en sevgi dolu haliyle hissettiriyor. iyikilerin başında,her neşenin her umudun her duygunun içinde sen. her şeyin sana bağlı olduğunu bilmek hayattaki en güzel limana sahip olmak. sana olan sevgimin derinliğini ifade etmek için kelimeler asla tek başına yeterli değil,bu yüzden her saatim her dakikam her saniyem seninle geçsin istiyorum. ben seninle büyümeyi seviyorum. bana karşı yumuşayan sabrını seviyorum. her şey karmaşığa sardığında tüm bunlarla beraber elimden tutup benimle ayağa kalkmanı seviyorum. gülüşündeki kalabalığı suratındaki yalnızlığı basit şeylerin içinden binlerce anlam çıkarmanı değer verme şeklini seviyorum. heyecanlanınca parlayan gözlerini cehennem gibi bir dünyada bana armağanmışcasına karşımda duran o eşsiz gülümsemeni hiçbir tarifi olmayan sarılmalarını beni çocuk gibi sevmelerini seviyorum. olduğum gibi kabul edişine hayranım. sana her baktığımda gülüşünle tekrardan doğuyorum kahkalarında melodiyi sözlerinde şiirleri duydum sanki üzerime gölge düşmüş beni aydınlatan tek kişi sensin. ne için mi sen? benden öncede vardın benden sonrada varsın. en iyi arkadaşım,en iyi dostum, seni ilk tanıdığım günden beri ruhuma sığınak aradığım.

cinayetnotlari

ömrünün sol köşesinde kalabilmek umuduyla'
Reply

cinayetnotlari

haykırışlarımın duyulduğu limanımsın sen içimi koruyansın beni herşeyden sakınan el üstünde tutansın işte bu yüzden sana sığındım senden önce gözlerim kördü bu dünyaya sen geldin ve ışık tuttun. gökyüzündeki son yıldız yanıp kavrulana kadar seninleyim. bütün vakitlerimi hatta daha çoğunu sana ayırmak istiyorum seninle çekilecek fotoğraflar  gidilecek mekanlar ıslanılacak yağmurlar bakılacak gökyüzü geçirilecek bir ömür var bende. seni daha fazla sevmek istiyorum her milimine kadar beğenmediğin her zerreni sevmek istiyorum yapılan uzun yolculuktan sonra dinlenecek tek evim sen ol istiyorum başıma gelen en güzel felaketimsin simsiyah olan dünyamda bembeyaz hayallerimsin.sanki dünyaya gelmeden kulağıma fısıldandı sevgin. eflatun çiçeğim.. gülüşün hiç solmasın' yüreğin hep yamacımda kalsın. hayatın boyunca bir damla sevgini eksiltmediğin, gül yüzün ruhuma ilham olduğu için ve en önemlisi yanımda hep olacağını bildiğim için teşekkür ediyorum. söylemek istediğim çok şey var. öylesine dolu ki ömrüm yeter mi onları anlatmaya. yeter mi! şimdi büyüdüm ve artık daha mühürlü kelimelerim söylemek istediklerim, sana göstermek istediklerim cesaret edemediklerim! affet, sana söyleyecek cesareti bir gün bulurum diye düşünüyorum ama sen farkındasın hep, biliyorsun canımın içi..bugün bir yaş daha aldın. içim buruk! senin bir gün gidecek olmana dayanamıyorum. büyümeni istemiyorum eflatun' ben büyüyeyim ama sen öyle kalsan keşke.. olağanca güzelliğinle' seni fazlaca seviyorum yüreği geniş ve gülümsemesi çiçekleri anlatan.. yaşlarında kalabilmek dileğiyle'⁠✿⁠ ⁠♡ 
Reply

rojava

küçük hanım... bugün senin doğum günün ve inan bana ben çok heyecanlıyım. seninle birlikte devirdiğimiz kaçıncı yeni yaşın, saymayı bıraktım (bereketi kaçmasın.d) böyle özel bir günleri sayarak bozmak istemiyorum sanırım... ne diyeceğimi bilmiyorum aslında... kelimeler birbirine dolanıyor, tutup 21 Mayıs'ı takvimden koparıp katlayarak bir köşeye kaldırıyor... birçok insan için sıradan olan bugün senin sayende, senin doğumun sayesinde koca bir anlam kazandı. sen geldin. resmen varlığınla dünyayı müjdeledin... bazen düşünüyorum da senin gibi birini tanıdığım için çok şanslıyım. gülüşünle, enerjinle, hayata bakış açınla, vicdanınla ve daha birçok özelliğinle farklısın, herkesten çok. seninle gülmek ne kadar güzelse ağlamakta o kadar anlamlı. yaptığımız o saçma sapan konuşmaların bile yerleri farklı oluyor sayende. kahkahalara boğulduğumuz sohbetler, bitmesini istemediğimiz geceler, anlamsızca güldüğümüz anlar, sırlarımız, paylaşımlarımız, sessizlikte bile huzur bulduğumuz bütün o şeyler... hepsi hafızamda öyle özel bir yere sahip ki nasıl anlatsam bilmiyorum... bugün senin yeni yaşın başlıyor. dilerim ki bu yaş sana huzur getirir. (büyüdün it herif... aglicam... daha dün küçücüktün... bebeydin...) kalbinde ne varsa, neyi tüm içtenliğinle diliyorsan hepsi gerçek olsun. gözlerinden hiç eksik olmasın mutluluk, hayat yolculuğunda hep sevgiyle, sağlıkla, başarılarla yürüyebilesin. iyi ki doğdun, iyi ki varsın, iyi ki seni tanımışım. bugün senin günün. kutlanmayı, sevilmeyi, değer görmeyi fazlasıyla hak ediyorsun. umarım yanında olan herkes sana bunu hissettirir. ve bil ki, ben hep senin yanındayım. bugün ve her gün. nice mutlu, sağlıklı, huzurlu, dolu dolu yaşlara yavrum...

seven_gitmezdi

Okyanus'um..

seven_gitmezdi

Beni kırmak seni hiç kırmadı mı..
Reply

seven_gitmezdi

Beni gerçekten seviyor musun yoksa bir bağlılıktan bir ibaretim..
Reply

seven_gitmezdi

Seni sevmek intihar ama sevmemek ihtimal bile değil..
Reply