chuck

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur 
            İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur 
            Tutsak ustura ağzında yaşamaktan 
            Kimi zaman ellerini kırar tutkusu 
            Birkaç hayat çıkarır yaşamasından 
            Hangi kapıyı çalsa kimi zaman 
            Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu 
            

Büyük gemiler de yok artık bayım
            Büyük yelkenler de
            Büyük kağıtlar yakmak istiyor şimdi canım.
            İşte az önce bir karabatak daldı suya
            Bir süredir de kayıp
            Dünyayı yutmuş olarak çıksa da ortaya
            Ölüm çok iri bir sözcük değil bayım.
            Kasımpatları kadar acı kokuyorum biliyorum.
            Ama siz sobada sucuklu yumurta pişirip yiyen
            Yoksul bir aşkın güzelliğini bilir misiniz?
            Bir gül, bir güle derdi ki görse
            Yalan söylüyorum
            Güller bu sıra hiç konuşmuyor bayım.

Ondört yaşındaydı ruhum bayım
            Bir mermer masanın soğukluğunda yaşlandı.
            Protez bacaklar taktılar ruhuma ince ve beyaz
            Gıcırdaya gıcırdaya dolaştım şehri
            Protez bacaklarıma bile ıslık çaldılar
            O ara içimde çiçeklerden oluşmuş
            bir silahsız kuvvet ablukaya alındı
            Sinemalarda da 'organzm gıcırtıları' oynuyordu.
            Kaçmaya çalıştım. Olmadı.
            Bu nedenle, çiçekli şiiler yazmayı
            Ruhum açısından faydalı buluyorum bayım.
            Neyse işte
            Ben her filmi hatırlarım
            Sinemaların hiç bitmeyen gecesine sığındığım çok oldu.
            'Sofı'nin tercihini' seyrederken çok ağlamıştım.
            Öpüşen Guramilerle ilgili bir film yapsalar
            Onu da mutlaka hatırlardım.
            İnsan içinde çevrilen bir çıkrığın sesini unutur mu?
            Hem sonra ben hatırlamaya alışkınım
            Bir 'eşya toplayıcısıyım' bayım

'Gün akşam oldu' diyorum
            Ekmek kırıntıları atıyorum kuşlara
            Cam kırıkları yiyorlar
            Rüyamda; bir kase dolusu suyun içinde
            Rengarenk yap-boz parçacıkları
            Anlatmak istiyorum, dinlemiyorsunuz.
            Hayır,sanırım sabahı bekleyemem
            Bilmiyorum.
            İnsanlar rüyalarımı acilen anlatmalı

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur 
            İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur 
            Tutsak ustura ağzında yaşamaktan 
            Kimi zaman ellerini kırar tutkusu 
            Birkaç hayat çıkarır yaşamasından 
            Hangi kapıyı çalsa kimi zaman 
            Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu 

Bir gün bir Türkmen kızı Yavuz Sultan Selim'i görmüş ve aşık olmuş ve aşkından yataklara düşüp ölmüş Yavuz Sultan Selim de kıza bu şiiri yazmış.

bilmem gözlerime felek nasıl indi nasıl bir büyü yaptı ki, gözümü kan içinde bıraktı, aşkımı artırdı diyor ve devam ediyor benim pençemin gücümün korkusuna aslanlar bile titrerken felek beni bir ahu gözlüye esir etti imiş anlamıysa.

İkiside giçiyor ömür gibi, zaman gibi. 

Ben biliyorsun seni gördüğüm andan beridir hayalini kuruyorum.