shamindi_wijesinghe

"විභූෂිත වෙනුවෙන් දරාගන්න එයා මට හේතුවක් දුන්නා. ඒ හේතුවට මං දුන්න නම ආදරය. විභූ තරම් මට ෆීල් වෙන මනුස්සයෙක් මේ ලෝකෙ ඇති කියලා මං හිතන්නෑ, අයියෙ..."
          
          සෑම දිගු හිඩැසකට පසු ඔහුම පැමිණ එම හිඩැස ප්‍රේමයෙන් පුරවාලූ අයුරු සිහි කරමින් මා වදන් ඇමිණූවේ මා අසීමාන්තිකව පෙම් කරනා ඒ රුව නෙතු මානයේ මවා ගනිමිනි. 
          
          "ඔයා ට්‍රයි කරලා බලන්න සුසුම්ටත් එහෙම හේතුවක් හදලා දෙන්න..."
          
          බ්‍රහ්ම අයියා මා දෙස බැලුවේ ප්‍රශ්නාර්ථයකිනි.
          
          "මං කිව්වෙ මට එපා කියලා..."
          
          "බොරු එපා, අයියෙ. ඔයාලා වගේ පිරිමින්ට ඕනිම වුණොත් ඕනිමයි කියලා මං දන්නවා. අමතක කරන්න එපා මාත් වසන්නෙ එහෙම පුත්තරයෙක් එක්ක කියලා"
          
          ඒ අසල ඔහු සිනහවක් පෑවේ විභූෂිත සිහි වීමෙන් විය යුතුය.
          
          "අම්මපා බන්, උඹලා දෙන්නා මේ හන්තානෙ ඉතිහාසගත කපල් එකක්..."
          
          "හ්ම්ම්, මේ රොබරෝසියා මල් ඒකට සාක්ෂි..."
          
          රොබරෝසියන් - 22
          
          https://www.wattpad.com/1640144608?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"උඹ ඒකිට අදරෙයිද?"
          
          වින්මුතු එක්වරම විමසුවේ ය. කරවමින් සිටි පෑන මත ගැස්මක් ඇති වූවා නොව, එය සම්පූර්ණයෙන්ම නැවතී ගියේ ය. 
          
          "ආදරයක් ගැන නෙවෙ-"
          
          "ඔව් ද නැද්ද කියපන්"
          
          වින්මුතු සොයුරාගේ විස්තර කිරීම් දෙවරක් නොසිතාම ප්‍රතික්ෂේප කළේ ය. අඩක් හෝ පිට නොදැමූ පිළිතුර අතැතිව මිහිදුම් ඔහු දෙස බලා සිටියේ ය. 
          
          "තනි උත්තරයක් නෑ කියන්නෙ, දෙන්න තියෙන උත්තරේ සංකීර්ණයි කියන එක. සරලයි, සැහැල්ලුයි කියලා හදාගත්ත බැඳීමක ආදරේටත් වඩා සංකීර්ණ තැන් තියෙන්නෙ කොහොමද?"
          
          ශරාෆ්ටත් වැඩියෙන් දරුණු පහර දීමකි. මිහිදුම්ට සොයුරාට පිළිතුරක් දීමට අවැසි විය. නමුත් පිළිතුරක් සොයාගැනීමට නොහැකි විය. නැත, පිළිතුරක් කොහේ හෝ ඇත. නමුත් එය ඔහුට නොපෙනෙන්නේ ය. ඔහුට දැනුනේ දැඩි නොරිස්සුමකි.
          
          "උඹට උත්තර නෑ නේද? සාමාන්‍යයෙන් උඹ උත්තර නැති වෙන මිනිහෙක් නෙවෙයිනෙ, අයියෙ..."
          
          හිසත් ඇල කරමින් වින්මුතු අසන්නේ පළමු වරට සොයුරා හා විවාදයකින් ජයගත් අයෙකු සේ ය. ඔහු ඒ ජයග්‍රාහී සිනහව සඟවා ගත්තේ ද නැත.
          
          වත්සුණු - 74
          
          https://www.wattpad.com/1634292270?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"මට එපා ඔහොම ගෑණු."
          
          බ්‍රහ්ම අයියාගේ කෝපාන්විත හඬ දෙසවන් පුරා දෝංකාර දුන්නේ මා රෝහලෙන් පිට වන විටදීම ය. ඔවුන් සිටියේ මට අඩි කිහිපයක් එහායින් වන්නටය. මා සිටි තැනම දෙපා නවතා ගත්තේ බ්‍රහ්ම අයියාගෙ අණ්ඩර දෙමළය තේරුම් ගැනීමට නොහැකිව ය.
          
          "මොන හු–ක්ද කියවන්නෙ?"
          
          විභූෂිත සිටියේ ද ආයාසයෙන් නවතා ගත් කෝපයෙහි බලපෑම දරන්නට බැරිව ය.
          
          "බලපන් ඒකි ඒකිගෙ ජීවිතෙ දාලා තියෙන තැන. පය පල්ලෙනුත් තව පල්ලෙහා යකෝ. මට එපා ඔය වගේ සුකුමාල ගැණු."
          
          "උඹ දැන් අර හින්දි ෆිල්ම් එකක ඇක්ට් එකක් දාලා ආවෙ එතකොට ඒ හින්දද? අර බඳින්න ඉන්න මිනිහෙක් ගැන කිව්ව නිසා නෙවෙයිද?"
          
          ඒ ජල්ලි අයියායි. ඔහු සිටියේ මා මෙන්ම බ්‍රහ්ම අයියාගේ හරුප වටහා ගැන්මට අසීරුවෙනි.
          
          "ඌ මොන ගස් ගොබිලෙක්ද බන්. බඳින්න ඉන්න කෙල්ලව විශ්වාස නැති හිවලෙක්නෙ. උගෙන් ගලවලා ඒකිව මං ගාවට ගන්න එක මට මහා වැඩක් නෙවෙයි ජල්ලියා. ඒත් දැන් නම් එපා. මට ඔය වගේ ගෑණු ඕන්නෑ"
          
          රොබරෝසියන් - 21
          https://www.wattpad.com/1640144357?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"මේ... දැන් හොස්පිට්ල් ඇඩ්මිට් කරලා නම් පොලිස් කේස් එකකුත් වැටෙයිනෙ"
          
          මම විභූෂිත සමඟ පැවසුවෙමි.
          
          "ඔව් ඉතින්, සූසයිඩ් ඇටෙම්ප්ට් එකකදි ඕවා සිද්ද වෙන ප්‍රොසීඩියර් එකක් තියෙන්වනෙ. අනේ මන්දා අරකිට මැරෙන්න තරම් මොන ප්‍රශ්ණයක් තිබ්බද කියලා. බලපන් අරූ ඉන්න හැටි."
          
          විභූෂිත සිය මිත්‍රයා දෙස බලා සිටියේ ඇහිබැමිත් හකුලාගෙන ය. ඔහුත් බ්‍රහ්ම අයියාව මින් පෙර මෙලෙසින් දැක ඇතැයි මම නොසිතමි.
          
          "අයියාට සුසුම්ව මාර විදිහට ෆීල් වෙනවා, විභූ. ඉතින් ඔහොම හැසිරෙන එක සාධාරණයි"
          
          "උගෙ ෆීලින්ග්ස් ගැන ඔයාට වඩා හොඳට මං දන්නවා, දුලා. මං තරම් කවුරුත් දන්නෑ ඌ ගැන. ඔහොම හිටියට අපේ සෙට් එකේ සෙන්සිටිව්ම එකා බ්‍රහ්මයා. ඒත් ප්‍රශ්ණයක් වුණාම ඔහොම බෑ. දැන් මං මූ ගාව නොහිටියා නම්?"
          
          "එහෙම තමා, විභූ. බ්‍රහ්ම අයියා ඉන්නෙ මොකද්ද වුණේ කියලා හිතාගන්න බැරුව..."
          
          රොබරෝසියන් - 20
          
          https://www.wattpad.com/1640142391?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"මේ උන්⁣ගෙ අඩවිය බන්. මමයි පිටගම්කාරයා..."
          
          "තව ටිකක් රෑ වෙද්දි පිටගම්කාරයාට වෙන දේ මං කියන්නද?"
          
          "මොනාද...?"
          
          මමත් අභියෝගයට මෙන් විමසුවෙමි.
          
          "තොල් දෙක නුඹගෙ මගෙ මුව තුළ ගියෙග තැලී...
          දෙවටොර තිබුණි මගෙ ඇඟටම තදව ඇලී...
          නුඹෙ අත් දෙකම මගෙ බඳ වට යටම වෙලී...
          මේ ටිකවත් හිතාපන් තනියටම මිලී..."
          
          සිතාරා මීමන කවියාගේ රති සාගරයේ කවක් රස කරමින් පවසද්දී මට සිනා නැගුණි.
          
          "ඉදපන් තව තියෙයි...
          අතගා ටිකක්, මිරිකා පොඩිකර තදිනි...
          ඉරුවෙමි මුවට ගෙන ඉන්පසු මද මදිනී...
          හී සැරවල විසද ඉන් පිටතට ඇදිනී...
          අප දෙදෙනා හටම සතුටට වැඩ යෙදිනි..."
          
          ඒ අනංග දමනයේ කවකි. සිතාරා කවි හරඹයේ දක්ෂයෙකි. 
          
          "ආපෝ ඇති ඇති නවත්තපන්... උඹලා තනිකඩ වුණා⁣⁣⁣ට මොකද වල් ගස්..."
          
          මම සිනාසෙමින් පැවසුවෙමි.
          
          "යකෝ... තනිකඩ උන් තමා වැඩිපුරම වල්. උන්ට ඒවා පිටදාගන්න විදිහක් නැති නිසා සිතිවිලි උද්පාදනය වැඩී..."
          
          රොබරෝසියන් - 19 කොටස
          
          https://www.wattpad.com/1637335694?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"මම තමුසෙ ගැන ඇහැ ගහගෙන ඉන්නෙ දුලා..."
          
          "ඒක අනවශ්‍ය වැඩක් කියලා මම කලින්ම ඔයාට කියලානෙ තියෙන්නෙ, අයියේ..."
          
          "තමුසෙ කියන විදිහට මට ඉන්න බැරි එකනෙ ප්‍රශ්නෙ. මටත් කැහිල්ලනෙ..."
          
          "මේ කැම්පස් එක හොඳේ. විකාර කරන්න තියාගන්න එපා."
          
          "ඇයි අරූට බය ද?"
          
          "ඔයාට මොනාද කතා කරන්න තියෙනවා කිව්වෙ? මගේ බෝයිෆ්‍රෙන්ඩ් ගැනද?"
          
          රොබරෝසියන් - 18
          
          https://www.wattpad.com/1638611723?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"පිස්සුද බන්? එෆෙයාර් එකක්වත් නැතුව මොන මැරේජ් ද?"
          
          "අනේ මේ හු--ක් කියවන්නෙ නැතුව ඉදපන්. උඹ කවද්ද පිළිගන්නෙ උඹලා පටන් ගත්ත සම්බන්⁣ධෙ නෙවෙයි දැන් තියෙන්නෙ කියලා?"
          
          "නැත්තම් මොකද්ද තියෙන්නෙ?"
          
          "යකෝ... උඹලා හැසිරෙන්නෙ කපල් එකක් වගේ බන්. උඹ කෙසේවෙතත් ඒකි එහෙමයි. ඇස් කන් ඇරලා මොලෙන් හිතපන්කො"
          
          "උඹ මඟුලක් කියනවා..."
          
          "මං කියනවාට නෙවෙයි, උඹම හිතලා උඹම පොඩ්ඩක් ඒකි දිහා ගර්ල්ෆ්‍රෙන්ඩ් කියන කෝණෙන් බලපන්. මම හරිද නැද්ද කියලා උඹටම තේරෙයි..."
          
          වත්සුණු - 73 කොටස
          https://www.wattpad.com/1634291097?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"ඒහ් මචං... අංගුලිමාලයා"
          
          "ඔයාලා යන්න, මං කතා කරලා එන්නම්..."
          
          "මොනා කතා කරන්නද දුලා... අර මාකෝස් අයියා කිව්ව කතාව ඇත්ත. වැඩිය කතාවට යන්න එපා..."
          
          "ඇයි ඔයා එහෙම කියන්නෙ?"
          
          "කේවා අයියාගෙ පැත්තෙන් හිතලා නෙවෙයි මං කිව්වෙ... මොනා වුණත් ඇන්ටි රැගර්ස්ලා කිය කිය ඒ මුවාවෙන් වෙනම කල්ලියක් හදාගෙන තියෙන්න අපට ආදරේකට නෙවෙයි කියලා දැන් හොඳටම තේරෙනවානෙ. ඔච්චර ආදරෙයි කිය කිය පස්සෙන් එන්නෙ ඔයාව අල්ලගෙන කේවා අයියාට ගේමක් දෙන්නද කවුද දන්නෙ..."
          
          
          රොබරෝසියන් - 17 කොටස
          https://www.wattpad.com/1634692074?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"මං බලාගෙන හිටියා..."
          
          ඈ අවංකවම සිය සිතැඟි වචන කළා ය. මිහිදුම් කලාගා⁣රය තුළ වූ නරඹන්නන් දෙසත් තමාට පිටුපසින් කලාගා⁣රයට ඇතුළු වෙනිම් සිටි අයත් දෙස බැල්මක් හෙලුවා ය. නැවතත් ඔහු ඈ දෙස බැලුවේ සරදම් සිනහවක් සමඟ ය.
          
          "මෙච්චර කට්ටිය ඉදලත් මං එනකන් බලන් හිටියා ද?"
          
          "එයාලා මගේ කවුරුත් නෙවෙයිනෙ..."
          
          සිතන්නටත් පෙර ⁣එවදන් ඇගේ මුවින් පිට පැන්නා ය.
          
          "එයාලා ඔයාගෙ ඕඩියන්ස් එක, චිත්රූ. Treat them right..."
          
          වත්සුණු - 72 කොටස
          
          https://www.wattpad.com/1633321140?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"එයා හැන්ඩ්සම් නෙහ්?"
          
          මම සිතාමතාම විමසුවෙමි.
          
          "ඇත්තද? මට නම් එහෙම එකක් පේන්නෑ"
          
          අතිශය නීරස ස්වරයකින් ඔහු කියා දැම්මේ ය.
          
          "ඊරිසියාකාරයා..."
          
          "තමුසෙ එක එකාගෙ ලස්සන හොයන් නැතුව හිටපන්."
          
          "පේනවානෙ..."
          
          "එහෙනම් අහක බලාගන්නවා"
          
          මට යළිත් සිනාවක් නැගුණි.
          
          "මාර නීතිනෙ යකෝ මේවා..."
          
          "එහෙම තමා. තමුසෙ බලන්න ඕනි මං දිහා විතරයි."
          
          රොබරෝසියන් - 16
          https://www.wattpad.com/1634549234?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe