shamindi_wijesinghe

NEW STORY!
          
          "දෝණි... මල්ලි ඉන්නෙ තාම කොලු වයසෙ. මොකද්ද ඒකෙ තියෙන ඔච්චර ප්‍රශ්නෙ..."
          
          අමිත් කෑම මේසයේ පුටුවක් ඇද එහි වාඩි වූයේ ය. සිය පුතු හඬගා මේසය කෙළවර තැබූ වීදුරුව මැදින් තැබුවේ ය. ඔහු කවදත් සන්සුන් පිරිමියෙකි. දරුවන් සතුව වූ මුරණ්ඩු ගති ගුණ පැමිණ තිබු⁣ණේ ඔහුගේ පාර්ශ⁣වයෙන් නොව, මවගේ පාර්ශවයෙනි.
          
          "ප්‍රශ්නෙ, තාත්තා කරපු දේම පුතත් කරන එක."
          
          පෙර තිබූ කෝපය අඩු වෙමින් තිබුණ ද මන්දිරාගේ ස්වරය තවමත් තියුණු ය. ඇගේ බැල්ම ද සෘජුවම වැටී තිබුණේ සිය පියා දෙසට ය. එහි වූයේ අනුකම්පා විරහිත බවකි. නමුත් ඊට ප්‍රතිචාර ලෙස පියා සිය දියණිය දෙස බැලුවේ අතිශය නිවුණු බැල්මකිනි.
          
          "ඒ පවුලෙන් මෙහෙට ගෑණු ඕනි නෑ..."
          
          මන්දිරා තවදුරටත් පැවසුවා ය. අමිත් දෑත් එකතු කරමින් මේසය මතින් තැබුවේ ඉතා සංයමයෙනි.
          
          "ඔයාගෙ අම්මාත් ඒ පවුලෙ ගෑණියක් කියලා අමතක කරන්න එපා..."
          
          
          ගිම්හානයේ වස්සානයක් - 01 කොටස
          
          https://www.wattpad.com/1629454708?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"අඬන්න එපා..."
          
          ඔහු පවසනු මට ඇසෙයි. නමුත් අද, ඔහුට ඇහුම්කන් දෙන්නටම මගේ මනස සූදානම් නැත. 
          
          "ඔය අඬන එකට මම එදා මොකද්ද කිව්වෙ?"
          
          විභූෂිත නැවතත් විමසුවේ ය. අන් දිනෙක නම් ඒ වදන් පැමිණෙන්නේ දැඩි ස්වරයකිනි. නමුත් අද එසේ නැත. ස්වර උස් පහත් කිරීමටවත් ඔහුට නොහැකි ය. මගේ ආදරණීයයා සිටියේ අපහසුවෙන් බව මට වැටහීම අසීරු නැත. 
          
          "අඬන්නෑ. මට ඇත්ත කියන්න..."
          
          මම එවර බැගෑපත්ව පැවසුවෙමි.
          
          "අඬන්න, හැබැයි දැන් එපා. ආයෙ මං ගාවට ආවාම මං ළඟට වෙලා අඬන්න..."
          
          
          රොබරෝසියන් - 29
          
          https://www.wattpad.com/1655371530?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"ඔයාට දේවල් කියන්නෙ නැත්තෙ ඔයා අපෙන් පිට කෙනෙක් නිසා. කියන්න පුළුවන් දේවල් දැනටම ඔයා දන්නවා. යාළුවාගෙ කොක්ක වුණත් අපිට ක්‍රොස් කරන්න බැරි ලයින් එකක් තියෙනවා, නංගි. පුළුවන්කමක් තියෙයි නම් කරන්න තියෙන්නෙ ඔයා ඒ ලයින් එක ක්‍රොස් කරලා අපේ පැත්තට එන එක."
          
          රොමා අයියා පැවසූ අවසාන වචන කිහිපයට මගේ ඇහිබැම ද එසැවිණි. දැන් හැඬුම් නැවතී ගොස් ඇත. මට එවෙලෙහි නොදැනුනාට මා වසාගෙන සිටි දුමාරය මඳින් මඳ මැකී යමින් තිබිණි. රොමා අයියා නම් කැපෙන ඊතලයක්ම ය. එබැව් අකමැත්තෙන් වුව පිළිගන්නට සිදු වෙයි. 
          
          "අයියා බොර දියේ මාළු බාන්න තියාගත්තද?"
          
          මම ස්වරය දැඩි කර විමසුවෙමි. එහා පසින් රොමා අයියාගේ කෙ⁣⁣ටි සිනහව ඇසිණි.
          
          "අපි ඉන්නේ දේශපාලන යුද්ධෙක, නංගි. ජෝන් ලිලී, The anatomy of wit පොතේ කිව්වා වගේ... යුද්ධෙදියි, ආදරේදියි කිසිම දෙයක් අසාධාරණ නෑ."
          
          රොබරෝසියන් - 28 
          
          https://www.wattpad.com/1652552852?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

          "හෙලෝ, පරාල අයියෙ? කෝ විභූ? ඇප ගත්තා නේද?"
          
          "පොඩි අවුලක්, දුලා..."
          
          "ඇයි? මොකද? ඇප දෙන්න බෑ කිව්වා ද?"
          
          "එහෙම එකක් නෙවෙයි බන්. අද උසාවියට ඉදිරිපත් කරපු සෙට් එකේ විභූයි, තිනුවායි හිටියෙ නෑ."
          
          රොබරෝසියන් - 27
          
          https://www.wattpad.com/1651102132?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

වසර දෙකකට පසු...
          
          වත්සුණු - පසු සටහන
          
          https://www.wattpad.com/1582729975?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

​'ඔයා මාව ලස්සනට නවත්තගෙන තියෙනවා, රූ...'
          
          වත්සුණු - අවසාන කොටස
          
          https://www.wattpad.com/1567496242?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"චිත්රූ තාම උඹ එක්ක කතා කරනවාද, මිහියා...?"
          
          ඉදිරියට බර වී සිය ටූත් පික් එකෙන් පළතුරු කැබැල්ලකට අනිමින් සිටි මිහිදුම් දෑස් පමණක් ඔසවා මිතුරා දෙස බැලුවේ ය. 'තමා අනවශ්‍ය පැනයක් විමසුවේ දැයි' සිතමින් ශරාෆ් ඇහිබැමි එසවූයේ ය.
          
          "හ්ම්ම්... ඉදලා හිටලා මැසේජ් එකක් දානවා..."
          
          එසවූ දෑස් පහළ දමමින් පළතුරු කැබැල්ල මුව තුළට ගනිමින් මිහිදුම් පිළිතුරු දුන්නේ ය.
          
          "අවුලක් නෑ?"
          
          "ඒ ගැන කතා කළේ නෑ..."
          
          "නැහැ, මං අහන්නෙ උඹට..."
          
          "අවුල්..."
          
          තරුණයින් සියල්ලම හිස හරවා මිතුරා දෙස බැලුවේ ය. ඔවුන් එතරම් සෘජු පිළිතුරක් බලාපොරොත්තු වූයේ නැත.
          
          "ට්‍රයි අවුට් කරන්නවත් හිතෙන්නෑ?"
          
          "ෆයිනල් රිසාල්ට් එක ගැන සීයට අනූවක ප්‍රෙඩික්ෂන් එකක් තියෙද්දි ඒකට ට්‍රයි අවුට් කරනවා කියන වචනෙ දෙන්න බෑනෙ, මචං"
          
          වත්සුණු - 79 කොටස
          
          https://www.wattpad.com/1639297968?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"රෑ අහසෙ තරුවද නැත්තම් ළඟ තියෙන ගිනි පුපුර ද කියලා මගෙන් ඇහුවොත් සත්තයි හඳ සන්තකේ තියෙන තරුවක් අයිති කරගන්න හීන මවන්නෑ මම නම්. හඳට ඇති ආදරේකට නෙවෙයි චිත්රූ, අර නන්නාදුනන තරුවට වඩා ළඟ තියෙන ගිනි පුපුරෙ සැර මම අඳුරන නිසා..."
          
          වත්සුණු - 78 කොටස
          
          https://www.wattpad.com/1639297930?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

"කටක් කවන්නද?"
          
          දුටුවනම ළඟට දුවගෙන ආවේ ඇයි දැයි දන්නා නිසාවෙන් මම විමසද්දී ඔහු හිස ඉහළ පහළ කළේ වේගයෙනි.
          
          "හා..."
          
          "⁣අනේ ඉතින් තකිකඩ අපිට ඇයි මෙහෙම කරන්නෙ?"
          
          පින්නි අක්කා අතකුත් කම්මුලේ ගසාගෙන අපි දෙදෙනා දෙස බලා සිටින්නී ය.
          
          "අර වෙසාත් ආවා... ඌට කවපන්..."
          
          "අනේ මේ... කෝටියක් එක්ක දෙනවා කිව්වාත් ඌව එපා..."
          
          "නීති පවුලකට ලේලි වුණාම නරකට හිටී..."
          
          මගෙන් බත් කටක් කමින් විභූෂිත පැවසුවේ ය.
          
          "වෙසා නෙවෙයි, මම තොපේ සෙට් එකේ එකෙක් එක්කවත් සෙට් වෙන්නෑ මළත්..."
          
          "එච්චර අවුල් ද අක්කෙ?"
          
          මම සිනාසෙමින් විමසුවෙමි.
          
          "අවුල් ද? මුන් එක්ක ගෑණුන්ට ඉන්න පුළුවන්ද බන්?
          
          "මේ ඉන්නෙ..."
          
          විභූෂිත ඇස්වලින් මා පෙන්වී ය.
          
          "අනේ මේකි ගැන කතා කරලා වැඩක් නෑ. මේකිට පේන්නේ උඹව විතරයි. උඹට මොනා හරි වුණොත් මේකිගෙ හුස්ම වැටෙන එකත් නවතිනවා..."
          
          රොබරෝසියන් - 26
          
          https://www.wattpad.com/1647894379?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=share_published&wp_page=create_on_publish&wp_uname=shamindi_wijesinghe

කතාවක් කියවලා වැඩියෙන්ම අඬපු වගේම තාමත් මතක් වෙද්දි පපුව රිදෙනවා වගේ දැනෙනවා නම් ඒ මොන කතාවද ඇහුවොත්, මගේ උත්තරේ බොහෝ දුරට 'රිදුමක සැඟවී' වෙයි.
          
          කාලෙකට කලින් FB එකේ තමයි මම ඒ කතාව කියෙව්වෙ. අදටත් ඒ ආදර කතාව මතකයි... ඒ මතක් වෙන හැම සැරේකම අදටත් ඒ වේදනාව එහෙම්ම දැනෙනවා... ඒ තරම් සංවේදී කතාවක් ඒක.
          
          ඉතින්... ඒ ඕතර්ගෙ මේ දවස්වල ongoing යන කතාව තමයි 'සුදු පිච්ච මකරන්ද'. FB එකේ මේ වෙද්දි ආසාවෙන්ම කියවන කතාවක්. හිනා වෙවී රිලැක්ස් එකේ කියවගෙන යන ගමන් හෙමින් සීරුවෙ නෝට් කරගෙන යන්න ඕනි පුංචි පුංචි දේවලුත් ඇඩ් කරලා හරි ලස්සනට ලියන කතාවක්... 
          
          ඒ පිච්ච මල ⁣FB එකෙන් wattpad එකටත් ඇවිල්ලා. අලුතෙන්ම ආයෙත් පබ්ලිෂ් කරලා. කැමති අය කියවලා බලන්න.
          
          https://www.wattpad.com/story/415027113?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=shamindi_wijesinghe