ငါ့ကိုလူတွေကပျော်တတ်တဲ့သူအရာရာမှာပီးပြည့်စုံနေတဲ့သူလို့မြင်ကြလိမ့်မယ် ဒါပေမယ်နောက်ကွယ်မှာတော့ဘယ်သူမှမမြင်နိုင်တဲ့ငါ့ဘဝကြီးကခံစားချက်ကင်းမဲ့နေရာကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုပဲ လူတွေကသိပ်ခက်တာပဲသူ့တို့လုပ်တဲ့အရာဆိုအမြဲအကောင်းမြင်ကြတယ် ငါတို့ကြတော့ဘယ်နားကအပြစ်ရှိလဲဆိုတာလိုက်ပြောနေကြတာ လောကကြီးကတရားပါတယ် သူများခံစားချက်ကိုပဲဦးစားပေးနေရတာ ကိုယ်ဖြစ်ချင်တာကိုယ်လုပ်ချင်တာကိုယ့်ဝါသနာပါရာကိုယ်လုပ်လွင့်မရှိဘူး သူတို့ပုံသွင်းတဲ့အတိုင်းနေနေရတယ်'ပန်းပု'ရုပ်လိုပဲ တစ်ခါတစ်လေကိုယ်ဘာသာသတ်သေပစ်ချင်တဲ့အထိတွေးဖူးတယ်ဒါပေမယ့်ကိုယ်ဟာကိုယ်အားကိုးပြီးရှေ့ဆက်လျှောက်ရအုန်းမှာဆိုတဲ့အသိစိတ်နဲ့ပြန်ထိန်းမေရတယ် ဘဝကြီးကခါးလိုက်တာ