"Acı çekiyorsun, değil mi Bay Şövalye? Ah... ne bekliyordun ki? O bir leydi, sen ise yalnızca onun korumasısın. O, narin elleriyle çiçek tutarken senin ellerin kan ve çelikle sertleşti.O, şöminenin sıcaklığında kitap okurken sen, soğuk yağmurlar altında bekçilik yaptın. O, düşlerinin peşinden giderken sen, kılıcını kuşanıp gölgesinde yürüdün. Şimdi o beyazlar içinde parıldıyor, bir başkasının yanında. Ve sen? Sen yalnızca orada, sessizce durabilirsin. Bu senin kaderin. Çünkü koruyucular sahip olmaz, 'sadece' izler. Sadece bekler. Ve sonunda, her şeyi kaybeder..."