siaahikayeleri

Bügün 20.00 kelebeğin ömrü kısalıyor 1. Bölüm sizlerle!! ❤️‍🩹

siaahikayeleri

Kızlar öncelikle merhaba… bu aralar hayat biraz fazla oynak olduğu için pek yerinde duramıyor o yüzden benim hayatıma müdahale ediyor. Kelebeğin Ömrü Kısalıyor kitabımın 1. Bölümünü yayınladım, sizler için hep sorup soruşturuyorsunuz ve haliyle banada ulaşamadığın için çaresiz kalıyorsunuz. Eğer bana ulaşmak isterseniz panoma yazabilirsiniz  isterseniz Instgram hesabımada yazarsınız seçim sizin ballar. Sizden ufak bir ricam var hayalet okuyucu olmayın siz bana karşı ne kadar hayalet olursanız bende sizlere karşı istem dışı hayalet olurum ve ben bunu kesinlikle istemiyorum. güncel hayatıma ekstra birde kitap tanıtımı yapmak düştü ne kadar stresli bir şey olduğunu tahmin bile edemezsiniz ki zaten ben sırf hesabım büyümüyor diye bir ara bırakmıştım ama sizin bundan haberiniz yoktu. Gel-gitler yaşıyorum. 
          
          Instgram: siaadiiax
          
          Sizlerle konuşmayı o kadar çok özlüyorum ki acaba ıg’de bir grup mu kursak diyoooruuuum???? 🤍🤍🤍

tatlinwhir

@ siaadiias  kuralım bencedeeee🤍🤍
Reply

siaahikayeleri

Kızlar selam… nasılsınız? ❤️‍🩹

siaahikayeleri

@Esila5261 1. Bölüm yayındaaaaaaa
Reply

Esila5261

@siaadiias hüiç iyi değilim kelebeğin ömrü kısalıyor kitabını bulamıyorummmmm
Reply

siaahikayeleri

Saclarımı kuruttum ben kaburganı kırdım tanısmadan önce de sana çok asıktım 

ozumde7bilmirem

@ siaadiias  en sevdigiimm sarkiii
Reply

siaahikayeleri

Sanki hiçbir yere sığamıyorum. Ne yaparsam yapayım, bir türlü istediğim yere ulaşamıyorum. Hesabım büyümüyor, kitabım büyümüyor, emeklerimin karşılığını alamıyorum. Bir yandan hesabım için uğraşıyorum, belki bir ümit videom keşfete düşer, insanlar görür, hesabım büyür diye düşünüyorum. Her video attığımda içimde küçücük bir umut oluyor, belki bu sefer olur diyorum, ama yine olmayınca hevesim kursağımda kalıyor. Aynı şey kitabım için de geçerli. Yazıyorum, uğraşıyorum, bölümler hazırlıyorum, saatlerimi veriyorum, ama kitabımın da istediğim gibi büyümediğini görmek beni gerçekten çok üzüyor. İnsan kendi emeğinin karşılığını görmek istiyor. Birilerinin yazdıklarını okumasını, kitabını sevmesini, hesabını takip etmesini ve verdiği emeğin fark edilmesini istiyor. Ben de sadece biraz olsun karşılık görmek, bir şeylerin yolunda gittiğini hissetmek istiyorum. Ama ne hesabım büyüyor, ne kitabım istediğim yere geliyor. Her seferinde yeniden umutlanıyorum, yeniden deniyorum, ama olmayınca içimdeki heves biraz daha kırılıyor. Bazen acaba yeterince iyi değil miyim, acaba boşuna mı uğraşıyorum diye düşünüyorum. Halbuki ben sadece yazmayı, üretmeyi ve insanların yaptıklarımı görmesini istiyorum. Belki çok büyük şeyler istemiyorum, sadece emeğimin karşılığını almak istiyorum. Şu an gerçekten çok yoruldum. İçimde o kadar çok şey birikti ki, sanki hiçbir yere sığamıyorum. Yine de tamamen vazgeçemiyorum, çünkü yazmayı ve hayallerimi bırakmak istemiyorum. Belki bir gün hiç beklemediğim bir anda her şey değişir. Belki kitabım büyür, hesabım büyür ve bugün yaşadığım bütün bu hayal kırıklıklarının bir anlamı olur. Şimdilik sadece biraz kırgınım, biraz yorgunum ve hevesimin kursağımda kalmasından çok yoruldum. Ama şimdi yine buradayım, kafamı topladım. Şimdi daha iyi ve netim. ❤️‍❤️‍
          
          Insta: siaa.diias 

siaahikayeleri

@mindisoverr kuzum elbet bu kötü günlerin bir karşılığı olacaktır. Şu an sadece o günlerin gelmesini bekliyorum, bu güzel mesajın için çok teşekkür ederim. Ellerinden öpüyorum 
Reply

mindisoverr

@ siaadiias  Bir yazar olarak yazdıklarını o kadar iyi hissettim ki sana sarılmak istedim. Bir sürü edit yaptım bölümleri düzenledim. Kendimi diğer yazarlarla karşılaştırdım. Bazen pes edip bıraktım ama yine geri döndüm baştan yazdım karakterlei evreni sevdirmek için kendim için yaptım. Tekrar o bağı kurdum sabr edip devam ediyorum. Ne olursa olsun yazdığın cümlelerin bir gün bir insanın kalbine dokunabiliceğini hatırla ve devam et. Ben 2022 Aralık ayından beri yazıyorum yani ilk defa yayınlandığım tarih ve bir çok kez başarısız olduğumu hissettim. Bazen elim gitmedi yazmaya. Bazen kendime küstüm. Potansiyelimi küçümsedim. Sonra ben bu yola tanınmak değil bir insanda olsa ona umut olmak için yola çıktığımı hatırladım. Baştan yazdım dort yilda o kadar gelişmişimki bunu fark edip tekrar yazdım.Senin benim gibi yazarlar umarım hak ettiği yere gelir ve emeğinin uykusuz gecelrin ağrıyan ellerim yorgun düşen ruhun karşılığını alırlar. Ben açıkçası seni iki yıldır ya da üç yıldır takip ediyorum güzel ve akici bir dilin var Kelebeğin Ömrü Kısalıyor du sanırım. Bence tekrar yayınlamasın. Tiktok hesabından takipleşebilriz istersen
            
            
Reply