Alison

Bu basıl profil hanımefendiii ateş ediyorsunuzz

Merhaba karşılıklı yorum, oy yapalım mı? https://www.wattpad.com/story/363931877?utm_source=android&utm_medium=link&utm_content=story_info&wp_page=story_details_button&wp_uname=justselis 

Yazar bölüm yazıyorum diyo yazmıyoooo

"Ve sonra ablan her ne kadar yakın olsak da üniversiteye gider. Paskalya da boyadığın ve hediye edeceğin bir kişi olmaz, hatta onun dolabına saklayacağın... Yazları tatil için eve gelmez,  Şükran Günün de hatta Noel'de bile eve uğramaz. 
          
          O zaman tek başına kalırsın. Ailenin tek çocuğu ve sorumluluk alacağı tek kişi olursun. Her zaman kapının arkasındaki Elsa'ya elini uzatmaya hazır olan Anna olmak senin ruhunu yorar ve acaba onunla nasıldık diye tereddüt edersin. Ablanın en sevdiği rengi bile unutacak derecede yabancılaşırsın. Onu güldüren her şey solup gitmiştir. 
          
          Ben ise abla kalbim dondurulmuş bir şekilde seni bekledim. Her Paskalya da boyalar ile yanıma gelmeni, Şükran Gününde havuç topların ile masaya oturmanı, Noel'de birdenbire Kilise'de yanıma oturmanı hatta Noel ağacının ışıklarını benimle takman için bekledim. Dondurulmuş kalbimi ısıtıp eski haline getirmeni bekledim."
          
          - Aykırı / Alison

Ally...?

"O küpeyi ne zaman çıkartacaksın. Çok çirkin duruyor. Ayrıca kulağını yara yapacak."
          
          "Hayır, bu küpe benim tanınmamı sağlıyor. Arkadaşlarım beni bu küpe sayesinde bulabildi."

"İrem... Soyadını bilmiyorum. Orta boylarda bir kız. Zayıf... Üzerinde kırmızı bir yelek vardı. Saçları orta boyda, sol gözünün altında bir leke var. Sol şakağında da bir yara izi... Bir de sağ kulağında uzun bir küpe vardı. Kaybolursa onu o şekilde bulabileceğimizi söyledi."
          
          "Burada tanımınıza uyan bir kız var. Yüzü biraz kanlı ama sağ kulağında küpe var."
          
          -Sesimizi Duyan Var Mı?

All

hayatımın geri kalanını merak etmiyorum

"Neden geldin? Yaptıklarımı yüzüme vurmak için mi? Değerlerine saygı göstermediğimi söylemeye mi geldin? Yine egonu mu konuşturacaksın yoksa?"
          
          Başımı sağa sola salladım yavaşça. Hiçbir tepkisini göremiyordum. Karanlıkta duruyordu ve kendini göstermemekte kararlıydı. "Hayır," dedim tereddütle. "Kendimi açıklamak için geldim."
          
          "Kendini yeterince açıklamadın mı zaten?"
          
          "Beni iyileştirmeye çalışıyorsun. Değerimi fark ettirmeye çalışıyorsun ve bunun için çok çaba sarf ediyorsun. Bunu görebiliyorum. Fakat en başından itibaren benim normal olmadığımı biliyordun. Şuan seninle burada durup kendimi anlatmaya çalışmam bile çabanın ne kadar işe yaradığını gösteriyor. Çünkü sevdiklerim karşısında haklı yere idam edilecek olsam sessiz kalırım ben. Sırf karşımdaki kişi üzülmesin diye sessiz kalır, dilimi ısırırım. Ama şimdi haksızım ve bunu açıklamak istiyorum. 
          
          Uzun zamandır insanlardan yardım istemedim. Ruhsal anlamda her zaman yalnızdım ve hep kendimi soyutlardım. Sessiz kalmayı tercih ederdim; eğer ki ağlarsam birisinin sarılma teklifini geri çevirirdim... yapılan iyilikler hep yüzüme vurulurdu çünkü... Şimdi ise beni tek kelimenle yerin dibine sokabilecek olan senin karşısında durup senden beni iyileştirmen için konuşuyorum. Beni yeniden inşa edip yıkma iznini sana vererek. Sen beni iyileştirmek isterken bile iyi niyetinle davranıyordun ama ben iyileşmemekte kararlıydım. Şimdi iyileşmek istiyorum. Senin tarafından..."
          
          "İrem..."
          
          "Kabul etmeyebilirsin. Çünkü beni tekrardan inşa etmek çok zor olacaktır. Biliyorum. Psikolojik sorunlarım, büyük travmalarım, tekrarlayan intihar düşüncelerim ve kendime zarar verme eğilimim var. Yaralanmış bir kanadı onarmak ve tekrar çırpabilme potansiyeline getirmek zordur. Ama senden en azından denemeni istiyorum. Yoksa sonsuza kadar bana ait olmayan bir yuvada,  kanadımı kanatıp, yaralarıma göz yaşı dökeceğim. "
          
          -B&S.