Çaresizler durağında, 16.yılım.
Gökyüzünden bozma bir çatının altındayım.
Her otobüste heyecanla ileri atılıyorum.
Ve her seferinde çaresizce geri dönüyorum.

Sorun beklediğim otobüs belki.
Ya da artık buraya ait olduğumdan.
Buranın soğukluğuna alıştığımdan.
Burada bir yalnız olduğumdan.