siyahLily

"duygularımı sakladığım evin yanmasıydı bu sonbahar
          alevlerin is kokan yalnızlık kıvılcımlarıydı bu pis kokular 
          kalbimdeki kuraklığın yansımasıdır bu sabahlar
          söylesene Tanrım bataklığa batmış bu değersizi kim kurtaracak?" 

intihar çiçeklerini kucakladım
          teşekkür ederim mor, 
          avucumun içindeki umudumu bana yok ettin
          teşekkür ederim mor. 

Hikayemi okuma listene ekledigin için çok teşekkür ederimmmm

Bir idam ipi asıldı uçurumun kenarına . Bir kadın çıktı tabureye , içinde umutlarının olduğu çantayla . Boynuna geçirdi ipi , dilinden zehir akan bir yılan misali . Umutları bir bir düştü, tabure devrildi , kadın kendini astı. Çaredizdi kadın ilk defa . 
          
          İp koptu , kadın düştü uçurumdan aşağıya umutlarının peşinden . Umutları soldu , kadın kurudu , uçurum solan umutlatlar uğruna sonsuzadek kapandı . 
          
          
                                                                                    çaresizliğin mor rengi.