★

Çünkü acı, gidenin değil kalanın hikayesidir. Ve hikayeler kalanlara aittir...

Zaman anılarla yok olur, vedalar acımasızlıkla son bulur ve ölümsüzlük ancak bir kalpte sonsuzluğa uzanabilir.

Herkes gider...
          Ne?
          Bilmiyor muydun sanki,
          Sevgili kalbim!
          Neden hâlâ apartman boşluğunun
          Gün ışığı görmeyen penceresinde
          Kuş sesleri beklersin.

Kalbinin kırıklarından öpeceğim seni. Dudaklarım paramparça olana dek.

Çatlamış dudaklarını iyileştirebilirim. Sen kendine bakmayı sevmezsin, ben ayrıntısına kadar bakarım.