Yıllar önce yani tam olarak hatırlayamadığım bir zaman okumuştum kitabını ama ne adı aklıma geliyordu ne de finali acaba yarım mı bırakmıştım diye düşünüyordum sonra kitabı aradım ama bulamadım bir türlü aklımda kalan tek şey karakterlerindi Destan ve Günçiçek... konuyu da hatırlıyordum hatta birlikte çiçek dikdikleri sahneyi,günçiçeğin panoda tiyatro oyunu afişine bakmasını...dedesini, annesini...buradasın burada kal repliğini de...çünkü o sözü o zaman okuduğumda anlamamıştım neden öyle dediğini belki çok basit bir cümle çok anlaşılır ama sürekli hafızamda yer edindirmiştim nedensizce. ben o cümleyi kendime kurmaya başladığımda anladım. Kitabın bildirimlerini de görünce nefes almış gibi hissettim çünkü kitabın adını bulamıyordum ve karakterleri ve hikayeyi yapay zekaya sorup ondan bulmasını bile istedim ndndm bulamadı tabii ki ve yakın zamanlarda hep aklımdaylen karşıma çıkması kaybettiğim bir şeyi bulmuş hissi verdi o yüzden çok sevindim. Kaldırmış mıydın kitabı yoksa ben mi bulamadım bilmiyorum ama iyi ki bildirimlerimde bu kitabı gördüm ki adını gördüğüm gibi anladım onların kitabı olduğunu :)... yeniden okumak için sabırsızlanıyorum.