snowchildhasabigv3

Seni seviyorum,, eylül <3

Bir yıldır benimleydin. Bir insan gerçekten sevildiğini biliyorsa kendini kitabın ana karakteri gibi hissediyormuş. Seni özleyeceğim kıvırcık. Eğer gerçekten varsan çabucak gel bana.

Ve bu konuda şöyle düşünüyorum. Değersizlik hissimi çok tetikledi evet niye hiç anlamadım net cevap veremedim. Cevap da aramıyorum artık neyin ne olduğu önemsiz artık. Bir süre sonra midem bulanıyordu sadece kurtulmak istiyordum tamamen. Yüzleşme konusunda da şunu düşünüyorum. Bence yüzleşme zaten çoktan oldu. Ben cevabımı çoktan aldım zaten. Ama o cevabı kabul edemedim. Hep "ya" diye düşündü içimde bir parça. Neyse öyleydi. Kendime çok benzettiğimden belki de kendim gibi sandım. Atlattım denilir mi bilmem ama artık sevmiyorum. Değersizlik hissi bir şekilde buraya çıkıyor aşk konusu açılınca. Demek ki hala atlatamadım. Hala yüzleşme istiyorsan, hala işaret sanıyorsan bazı şeyleri, hala bu konuda kırgınsan demek ki geçmedi bu. Hep aynı konuda hatalar yapıyorum. Aynı yere dönüp dönüp sorgulamayı hiç sevmiyorum. Niye zorundayım ki? Evet aşktı belki, belki takıntıydı bilmiyorum. Cezasını niye hala çekiyorum? Aslında çoğu zaman hak ettiğimi düşünüyorum. En zoru bununla boğuşmak. O kadar şeyin arasında bunun başka bir başarısızlık olması. Öyle kıyaslıyorum ki kendimi başkaları ile. Muhattapları var diyorum. Bugüne kadar ki bir yanlışı düzeltiyorum. Benim de muhattabım vardı. Ben altta başka şeyler aradım. Kendime kızmıyorum bunun için ben çoğu şeyi yaşamayı bilmiyordum. Hala da bilmiyorum. Kopya çekerek öğreniyorum. Bu da benim doğrumdu bu da hataydı evet ama benim hatamdı diyip kendimi savunamıyorum. O kadar kuytu köşe sessiz yaşadım ki çok acı çektim. Hep arafta kaldım. Uzun süre kendime itiraf edemedim. O kadar şey arasında bunun zaman zaman gündem haline gelmesi içimde başka bir parçanın bölünmesine sebep oluyor. O parça zaten hep değersiz ve başarısız olduğum şeylerin arasında yerini alıyor. Ama bu kadar ortaya çıkması çok acıtıyor. Şimdi anlıyorum ki birkaç tanesinin böyle olması beni değersiz yapmıyor. Bana böyle denk geldi ya da ben kendim çektim kendime. Tek bildiğim baya ders çıkardım. Çıkardığım dersler omzuma yük yapıyor. Değersiz hissettiriyor.

Sanki herkes yaşamayı öğrenmiş de ben öğrenememişim gibi hissediyorum. Herkes doğru ben yanlış gibi. Benim yaptığım düşündüğüm söylediğim her şey yanlış gibi. Her şeyi anlamak, analiz etmek, deşmek, dibine kadar düşünmek zorunda olan benmişim gibi. Her yaptığımdan suçluluk duymam gerekiyor gibi. Her attığım adımdan nefret etmem gerekiyor gibi. Sesimden de yüzümden de düşüncelerimden de olduğum kişiden de nefret ediyorum. Hep uçlarda yaşıyorum. Uçlarda gidip geliyorum. Sanki bine bölünmüşüm de parçalarım her bir yana saçılmış gibi. Çok yoruluyorum.

Deliriyorum efe arda ficleri nerde

agalarla kenarda cool cool durma işi akar

Yeni nick nasıl

Bana hanginiz anonim şekilde kendine çok yükleniyorsun yazdı??? Beynime çok büyük bir gizem bıraktın farkında mısın sen ya??? KİMSİN SEEEEEENNNNN???????? Kafamda çok soru var aklıma düştü işte yaaaaaAAAAAAAA

Bn seni sevmekinde bulunmak ❤️

Bu kadın çok büyük devrimci