Herkese iyi geceler, bayramınız kutlu olsun (Geç kaldık ama) bu gün bayram diyerek sevinmek yerine daha çok melankolik bir haldeydim. Ölen çocukların ailelerini düşündüm, Çocuk Bayramı'nda taze evlat yasıyla acı çeken anne babaları, kardeşlerini düşündüm. Bayram gibi geçmedi günüm desem doğru olur. Umarım Allah yar ve yardımcıları olur. Araştırdıkça kendimi gerçekten daha da kötü hissettim, üstüne yaptıkları fedarkarlıkları okudukça göğsüme öküz oturmuş gibi oldum. Ülkede yaşayan insan da yaşanılan olay da NORMAL DEĞİL. Unutmak iyileşmek değildir her zaman için, unutmayalım, yaramız kanasada bir daha deşelim böyle şeyleri unutursak bizi kurbanlık koyun haline getirecek bir sistemle karşı karşıyayız çünkü. Milli eğitim bakanı bile cenazedeki ailelere şov yapmayı kesin demiş... EVLAT ACISININ şov olarak tanımlandığı bir memlekette yaşıyoruz.
Ne mutlu Türküm diyene! Çok güzel çok doğru bir söz.
Ama ne mutlu 'Türkiye'de yaşıyorum' diyene! Diyemiyoruz. ACIMIZ BİLE ŞOV YERİNE KONUYORSA DİYEMİYORUZ...
Vaktiniz varsa bir dua okuyun evlat acısı çeken aileler için, ilginiz için teşekkür ederim.
Allah memlekete sabır değil, güvence verir umarım...
