hayat

hayatım 

azizlerden çok sapkınlar ilgilendiriyor beni. serserilerin yanında rahatımdır, çünkü ben de serseriyim. kanun sevmem, ahlak sevmem, din sevmem, kural sevmem. toplumun beni şekillendirmesinden hoşlanmam.

şakağıma silah dayasan ellerinin güzelliğine ağlarım.

hayatımm

şimdi ben yalnızım. İstanbul yalnız. Konyaaltı yalnız. sevgi, yoksul. öfke, aptal. merhamet, kimsesiz. şimdi hepimiz, elimizde bir ölü dünya, koşa koşa bütün iyilikleri unutmaya çalışıyoruz.

içkiye benzer bir şey var bu havalarda, sarhoş ediyor insanı, sarhoş.

Yollarda çok insan birikti cebimde; bazıları durak, bazıları sadece geçiş tabelasıydı.

hayat hiç bitmez bir cenaze gibi. 

ilk acı değilsin, dedim. son acı da olmayacağım, dedi. sevmenin ötesini görmek istemiştim, dedim. oradan geliyorsun, dedi. sözcüklerden duvar örülmezmiş, dedim. kurduğun konaklarda insanlar kendini seviyor, dedi. yalnızlık hiç geçmiyor, dedim. yazıyorsun ya, dedi. 

bende sana yetecek kadar ben kalmadı.