sokakkedisii_

fakat allah kahretsin, insan anlatmak istiyor; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor.tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor

sokakkedisii_

içimdeki hüznü anlatacak hiçbir kelimeyi bulamıyorum. yazarak kusmak istiyorum her şeyi. yok etmek, silinmek istiyorum bu dünyadan. kendi yarattığı duvarları yıkamayan bir insan gibi durmadan yumrukluyorum. ellerim acıyor, ellerim kanıyor ve ellerim hiç olmadığı kadar çirkinleşiyor. kaldırımın kenarında oturuyorum hıçkıra hıçkıra ağlayarak. bana yaklaşma. bana dokunma. beni sevme. kalbim acıyor. kalbim bin parçaya bölünüyor. bütün mesele bu
Répondre

sokakkedisii_

fakat allah kahretsin, insan anlatmak istiyor; böyle budalaca bir özleme kapılıyor. bir yandan da hiç konuşmak istemiyor.tıpkı oyunlardaki gibi çelişik duyguların altında eziliyor

sokakkedisii_

içimdeki hüznü anlatacak hiçbir kelimeyi bulamıyorum. yazarak kusmak istiyorum her şeyi. yok etmek, silinmek istiyorum bu dünyadan. kendi yarattığı duvarları yıkamayan bir insan gibi durmadan yumrukluyorum. ellerim acıyor, ellerim kanıyor ve ellerim hiç olmadığı kadar çirkinleşiyor. kaldırımın kenarında oturuyorum hıçkıra hıçkıra ağlayarak. bana yaklaşma. bana dokunma. beni sevme. kalbim acıyor. kalbim bin parçaya bölünüyor. bütün mesele bu
Répondre

sokakkedisii_

orada öyle takılmamın nedeni kendimce bir çeşit veda duygusu yaşamaya çalışmamdı. birçok okuldan, birçok yerden ayrıldım, ayrıldığımı anlayamadım. bundan nefret ediyorum. ayrılışlarım acıklı, hatta kötü olabilir, ama bir yerden artık ayrılıyorsam bunu anlamak istiyorum. bunu anlamadığınız zaman kendinizi daha kötü hissediyorsunuz

sokakkedisii_

sokakkedisii_

sakinleşeceğim, bir başıma 
Répondre

sokakkedisii_

kendimi birine açıklamak, anlatmak, ifade etmek hiç olmadığı kadar zorluyor artık. zırhımı indiyor gibi, duvarlarımı yıkıyor gibi hissediyorum. pişmanlığıyla uyuyup uyanıyorum. beni anlamadıklarından değil, güçsüzlük belirtisi gibi. kalbim acıyor fakat bunu dışarı nasıl yansıtmam gerektiğini bilmiyorum. ya öfkeyle çıkıyor ya da nefretle. acı başka bir acıyı doğuruyor. kalıyorum öylece. bir başıma 
Répondre

sokakkedisii_

bazen insan bir bankta otururken bile kendini orada fazlalıkmış gibi hisseder ve kilometrelerce yol yürür. bazen insan içi içini yese bile tek damla gözyaşı dökemez. bazen insan, ne yaparsa yapsın bir şeylerin yerini dolduramaz. ne yapmalıyım diye düşünüp duruyorum her seferinde. kendi kişiliğini bulamamış insan başkasına ne diye konuşur? kendi yolunu bulamamış insan başkasına nasıl ışık tutabilir? bir şeyleri yoluna koyamadım. kendi içimde, kendi dışımda.. her yerde fazlalıkmışım gibi hissediyorum. yürüdüğüm bu yolda bile..kendi yolumda bile.