Uzun süredir hiç hissetmediğim kadar boşlukta hissediyorum kendimi, kariyerime en çok odaklanmam gereken yerde kafamın içi kazan gibi.
Sürekli yokluk hissetmek hem bedenimi, hem de zihnimi nasıl da yoruyor.
Bana değer vermediğini gösteren herkesi bir bir kapı dışarı ettim ama hepsini çok özlüyorum. Fakültede gördüğüm insanları onlara benzettiğimde dalıp gidiyorum, geceleri uykularım kaçıyor. Bir daha bırak aynı sokaktan geçmeyi, aynı şehirde bile bulunamayacağım insaları döndüğüm köşelerde görmeyi diliyorum.
Birini unutmak neden bu kadar zor?