"Yavaş yavaş geçtim kalabalıkların arasından." der İlhan Berk, bilir de söyler diyeceklerini. Kalabalıkların aslında kocaman bir yalnızlık olduğunun da farkındadır belki.

Biriken çok şeyler vardır, az buz değildir. İnsan birikir, düşünce birikir, duygu birikir, yazılacaklar birikir ya da söylenmesi gerekenler... Kendin için çok şey birikir, kalabalık içinde yavaş adımlarla geçerken çok şey birikir.

İnsan da konuşur, azı ya da çoğu fark etmeksizin konuşur. Hele ki konuşacak şeyi olsun, dinleyen birini bulsun, nefes almaz da durmadan susmak bilmeden  konuşur. Benim elimde biriktirdiğim birçok duygu var. Çoğaldılar, dökülmesi gereken gerçekliklerle birlikte katlanarak arttılar. Susmak gelmez içimden,  içimde yer edinen huysuz kadın da pek susacak türden değil... Konuşmayı seçen ben yazarken, dinlemeye niyetli sen okuyacaksın bıraktığım duyguları. Ortak bir payda çizdim ben, birlikte kalınacak bir dünya da yarattım. Ve o dünyamın parçası sizler, hep iyi ki.. ❤