Umut

ellerin debeleniyor boşlukta; benimkileri bulmak için çırpınıyor, haykırıyor bir yandan, gökyüzünün tenini okşuyor ben sanarak. parmak uçların titriyor korkakça -hep korkakça, suskunca, umarsızca- parmak izlerin değişiyor, karışıyor bir başkasının sahip olduğuna; kavuşuyor tenleriniz, birleşiyor hücreleriniz savrulurken rüzgârda. adımların alfabeden özenle seçerek harfleri, yazıyor kaldırımlara adımı; bu defa da iz bırakıyorsun adımla. yine izlerin her yerde, ağlak, ancak bihaber de değil hiç silinmeyeceğinden her ne olursa. farkındayım, tenimde yenisini çizmek için böylesine telaşlı hislerin, uysal görünüyor ancak gülümsüyor vefasızca, ağlamayı unuttuğumu sanarcasına, ağyarca. adımların da karışıyor bir başkasının adımlarına; karışıyor adım sesleri, kaldırımdaki izler, suskun vaveylalar. tekrar dolmamak için gözlerin, adımı akıtıyor bu defa fütursuzca, sessizliğe mahkûmmuşcasına, duygusuzca. ve yine korkakça. akreple yelkovan ayrılıp tekrar kavuşuyor, araları açılıyor, birbirini unutup tekrar hatırlıyor, saniyeler sayılamayacak duruma geliyor ancak sen aynı kalıyor, yine korkakça seviyor, cesurca seviliyor, gözlerini kapatarak sevişiyorsun boş kaldırımlarda.

köşeden dönerek son kez bakıp bakmamak arasında gidip geliyorsun. bu, bir oyunun kilit hamlesi timsali zorlu ve kararsızlık dolu. en loş sokak lambasının altında durmuş gözlerime veda edip etmeme konusunda ölçüyorsun kahvelerinin cesaretini. doluyor gözlerin hissediyorsun, taşacaklar eğer bakarsan seziyorsun, kirpiklerin ıslanırsa hiç kurumaz hep ıslak kalır biliyorsun. süslüyor bir avuç kar sarı tellerini, eriyorlar daha sonra ıslanıyor tellerin, parlıyorlar tek tek sokak lambasının loş ışığında hepsi. ani bir titreme tüm vücudunu ele geçiriyor şimdi, fısıldıyor ay sözlerini bir tek ikimizin anladığı o tanıdık melodiyi. gitme diyemiyorum, düğümleniyor sözcüklerim. içimde bir vaveyla kopuyor adını zikrettiğim. son kez harelerini gözlerime dikiyor, hemen çeviriyorsun başını hiç görmemiş gibi beni. adım seslerin tırmalarken kulaklarımı, gidişini seyredip benimle birlikte ağlıyor kar taneleri.

Gecenin karanlık elleri boğazını sıkıp uykunu boğmaya kalkışınca veyahut yıldızların fısıldadığı şarkı sözleri daha anlamlı gelmeye başlayınca gözlerim zihninin en ücra köşesinde belirecek, bir anlığına afallayacaksın. Gözlerimin rengini algılayamayacaksın, sonrasında en acı ton olduğunu varsayacaksın. Detayları unuttuğunu fark edecek, her şeyi hatırlamak için zihnini zorlayacaksın. Hayal mi veyahut gerçek mi olduğumu sorgulayacak, rüyalarındaki sureti belirsiz şahsiyetlerden biri olmam için Tanrı'ya yalvaracaksın. Yıldızların sonatı ilerledikçe notaların arasından ismimi duyacak, anlamayacaksın. Harflerin yerini değiştirecek, doğru kelimeyi bulmak için kendi adını unutacaksın. Pürüzlü duvarlarında dolaşan gölgelerde benim gülümsememi görecek, onlara da verecek bir karşılık bulamayacaksın. Hemen yanı başındaki sırtı kırık kitabı açıp sayfalarını karıştıracak, aradığın şeyi bulmak için çabalayacaksın. Romanın son sayfasına geldiğinde altı çizili olan ancak daha öncesinde hiç umursamadığın o ismi görecek, gerçek olduğumu anlayacaksın.

Ucuz bir aşkın bilinmeyen şairi

Sen misin adım sesleriyle rüyalarımı süsleyen?

kendini imkansızdan vazgeçirememek

Her uykuya daldığında boşlukta bulacaksın kendini, kesik kesik soluyacaksın. Rüyanda tuttuğun eller kupkuru, uyanacaksın, ellerimi bulamayacaksın. Ağzında gittikçe tatlılaşan bir kan tadı hissediceksin, sonradan alışacaksın. Gözlerini kapatacaksın, yine boşluktasın. Ağlamak isteyeceksin, uykuya dalacaksın. Rüyalarında sürekli kaybolucam vedasız, hep adımı hatırlamaya çalışacaksın. Kalbin birden hızlı çarpmaya başladığında her atışı kulaklarına kadar hissedecek, her bir atışta ismimi duyacaksın.

Bir damla gözyaşı, anlık bir kalp atışı, ani bir titreme seansı... Hep kuru kalacak ellerin, gözlerimden sakındığın gözlerin, ne istediğini bilmeyen kalbin... Aynı gökyüzünün altında, farklı yıldızları seyrediyoruz şimdi. Benzer ezgiler mırıldanıyoruz, yıldız kaymasını bekliyoruz dilek tutmak için. Ansızın soğuktan ellerin titremeye başladığında yıldızlar fısıldayacak adımı, ortaya çıkacak zihninin dehlizlerinde ismim.

Nasıl tanıyamazsın şiirlerimdeki seni

Can verememişim toprağına, hâlâ kupkuru ellerin.