Kalemi tutan ellerim demiri kadar sert, içindeki mürekkep kadar bulaşıcıydı.  Ruhum bir kağıda mürekkeple aktı. Acılarım parmak uçlarımın kalemi tutuşu gibiydi. Sürekli ve sımsıkı. Herkesin doğduğunda ellerine bulaşmıştı mürekkep. Ama sadece kağıda dökenler kurtuldu bu savaştan.  Bense bu savaşı kağıda döktüklerimle kaybettim.