Gökyüzünde parlayan şen noktalar,
Sanki el değmemiş gümüşler...
Bilmiyor değerlerini nankör insanlar,
Gümüş yıldızlar uyur mu? 
Bilmiyorlar...

Gün batıp da sona erdiğinde,
Ne ses kalır ne neşe sadece loş bir gece.
Masum bir çocuk ağlarken bile,
Gümüş yıldızlar uyur mu? 
Umursamıyorlar...

Pırlanta yaşlar yastıkları ıslattığında,
Bir insan sonsuzluğa kavuştuğunda,
Değersizlik değer bulduğunda,
Gümüş yıldızlar uyur mu? 
Bakmıyorlar...

Bir çocuk gökyüzünü izliyor,
Gümüş yıldızları inceliyor...
Uyurlar mı, cevabı biliyor,
Gümüş yıldızlar uyur mu? 
Sormuyorlar...