soravenia

⚝⚝⚝⚝⚝

...
          benligimi alisini izliyorum
          parkta yigilmisken bedenim asfaltta
          hatirliyor musun bu parki diyorsun titrek sesinle belki artik hatirlamak bile istemiyorum
          
          bana sapladigin bicagi izliyorum 
          gozlerindeki nefret bana gulumsuyor 
          buna deger miydi diyor islak sozlerim
          aldigin yorgun nefesleri bile dinleyemiyorum
          
          her hareketinden okunan hirsini izliyorum daha cok kelime dokulemiyor agzimdan bellidir ki son nefeslerimi veriyorum kollarinda sonum olusunu izliyorum o yasli gozlerin pismanligini seziyorum uyanmam icin aglarken ama artik dinleyemiyorum sadece izliyorum gozlerindeki okyanuslar bile bulaniklasiyor