sosyopattilki

"mezarda bile var çiçek
          beni neden sevmedin? "

"Silah olurum patlarim 
          Siyah olur göz  altlarım"

bu kız wattpad kitap indirme için site bulmuş ayol

sağlık sorunları irelledikce ne yapacağını bilemeyiş

Bazen insanın içinde anlatması zor bir ağırlık birikir. Ne tam bir kelimeye sığar, ne de birine açılacak kadar kolaydır. Benim içimde de böyle bir şey var.15–16 yaşındayım ve sanki herkesin hayatı bir yerlere akarken benimki aynı yerde takılı kalmış gibi. Günler geçiyor ama bazı şeyler yerinden hiç oynamıyor. İçimde sürekli bir yorgunluk var; dinlensem bile geçmeyen türden.İnsanlar konuşuyor, gülüyor, plan yapıyor.Ben ise çoğu zaman sadece izliyorum. Sanki bir camın arkasındaymışım gibi. Her şey bana yakın ama bir o kadar da uzak.Bazen içimdeki şeyleri anlatmak istiyorum. Ama anlatmaya başlayınca kelimeler ya eksik kalıyor ya da yanlış yerlere gidiyor. O yüzden çoğu şeyi içimde tutuyorum. Ve içimde tuttukça daha da büyüyorlar.En çok da yalnızlık zor geliyor. Kalabalıkta bile hissedilebilen türden bir yalnızlık.İnsanların arasında olup da hiçbir yere ait olamamak gibi.Yalnızlık dediğim şey de sessiz bir şey değil aslında. Kalabalığın içinde bile kendini gösterebiliyor. İnsan gülerken bile hissedebiliyor onu. Benim için öyle bir şey.Bunu yazıyorum çünki biliyorum umursayacak birsi olmayacak sadece bir gün okuyubda neleri dert etmişim derim umarım

Eve gitmem gerek, her yerdeyim
          Camdan fanusumda görünmezim
          Sadece sevilmek istedim
          "Sadece sevilmek istedim"

"Saçların ıslanır, ellerin bana bağlanır
          Utanır söylemez, diz çöküp sana yalvarır
          Dudakların bana nasıl da yakınken öyle
          Bu rüyadan biri, biri beni uyandırır
          Saatler geçmiyor, bu rüzgâr artık esmiyor
          Bana senden kalan hatıralar da yetmiyor
          Ellerim üşüyor, fotoğraflar konuşmuyor
          Bu zalim dünyada hiçbi' şey beni ısıtmıyor
          Bi' sahne kurmuşum, Kadıköy'de buluşmuşum
          Seninle ağlayıp saatlerce konuşmuşum
          Verdiğim sözleri birer birer unutmuşum
          Üzgünüm sevgilim, düşlerimle savrulmuşum
          Bu dağ bu karları nasıl taşır, anlamadım
          Ben bir kez vuruldum, bir daha hiç kalkamadım
          Sevmeyi denedim, afalladım, afalladım
          Denedim, olmadı, hiç kimseye inanmadım                                                                                                Ah, canım sevgilim, derin bir okyanustayım
          Hiç kimse gelmiyor, bırak bеni, konuşayım
          En azından bugün, bugün de sonbahardayım
          Soracak olursan ben şimdi uzaklardayım
          Ben sana "Gel" dedim
          İçimde kaybolan papatyalardı gözlerin
          Eski bir radyodan çalan şarkıyı dinledim
          Hayatı kahrolan gibi, gururu ayaklar altına alınmış biri gibi

"Bugün aramadım ama bilir o beni
          Çok uzaktayım ama görür o beni
          Eve dönemedim ama bulur o beni
          Bana acımadı ama sever o beni
          
          Karşıma geçsin, göğsüme vursun
          Ben soru sormam, o bana sorsun
          Kim daha yorgun, kim daha üzgün
          Bilir o beni, bilir o beni, bilir o beni"

Nefret ettiğim o sigaranın dumanında boğuluyorum

Bana iğrenç biriymişim gibi hissettiren kimseyi affetmeyeceğim