buraya seninle ne kadar karsilasmak istedigimi yazmisim şimdi buruk bir gülümseme ile okuyorum ne çok hevesliymişim ne kadar çok seviyormuşum seni askere gittin geldin biz karşilaştık oturduk konuştuk ben sana ağladım sen beni sarmaladın ama gel gör ki yine olamadık
senin emin olmayışların belirsizliklerin beni sevmeyişlerin benim de sana olan duygularımı bitirmek zorunda bıraktı.heryerden engelledim seni,fotoğraflarimiz vardi bagrima bastigim,sildim
ben seninle kurdugum tüm hayallerimi planlarimi icime gömdüm üstüne de toprak attım. atmak zorundaydım bir gece beni biraktigin caresizlikle dusundum taşındım ve ikna oldum senin bana yar olmayacagini aslinda bu basindan beri belliydi belli etmiştin simdi bakiyorum da ben kabullenmek istemiyormuşum simdi kabullendim ama çok zor gercekten, bazen icim öyle bir yanıyor ki allahim diyorum bana yardim et nolursun dilimde zikrimde hep senin ile ilgili dualar vardı ama artık hicbirsey birakmadım mutlu ol diyorum ama beni de özle nolur
öyle bir yel gibi geçip gitmeni istemiyorum benden. Senden nefret etmiyorum etmek istemiyorum hep bir buruklukla hatirlayacagim seni ve bir gün oylece icimden gittigini anlayacagim umarim. artik bunu umut ediyorum seni unutmayı senden geçmeyi.icimde umut var o umut da olmasa napardim bilmiyorum tek bildigim yoruldugum beni taniyorsun hala daha cabalardim da gücüm kalmadi senin nasibin ben degilim anladım artık zorlamıyorum