sp1dwth

Başka şarkı dinlemek istemediğimden yine dönüp dolaşıp bu şarkıya geliyorum. Bu sıralar o kadar Let it Happen dinlemek istiyorum ki bu Cigarettes After Sex dinleme isteğimin bile önüne geçiyor tuhaf şekilde. Artık düşünmek istemiyorum, gözlerim dolsa bile kendimi bir şekilde tutup ağlamıyorum. Bazen o kadar önemsenmediğimi hissediyorum ki sadece bunu hak etmediğimi düşünerek kendimi avutmaya çalışıyorum. Bazen insanları sevdiğim zaman bu her şeyin önüne geçiyor ve bunu cidden yapabilmem için çok ama çok sevmem gerekiyor. Bu yazıyı kırgın hissettiğim için mi yazıyorum yoksa şu an duygusuz olduğum için mi yazıyorum bilmiyorum ama yazmak istiyorum. Aklımda ne varsa yazmak istiyorum yoksa ağlayacağım ve ağlamak istemiyorum. Çoğu zaman iyi hissetmiyorum.

Bu şarkıyı çok seviyorum, dinlediğimde beni bu dünyadan soyutluyormuş gibi hissediyorum. Beni düşüncelere daldırmasını biliyor fakat bir o kadar da o düşünceleri aklımdan silmesini biliyor. Sadece beni anlatıyormuş gibi geliyor bazen dinlediğim anlamlı çoğu şarkı, hep bir şeylerde kendimi görmeye çalışıyormuşum da bunu başarıyormuşum gibi hissediyorum. Böyle müzikler olsun, resimler olsun, videolar olsun, kitaplar olsun beni yansıtan bir şeyleri görmek beni gerçekten çok mutlu ediyor. İnsan her zaman mutlu olamaz veya her zaman üzgün olamaz fakat bunlar benim mutlu olabilmem için çok ama çok nadiren gördüğüm şeyler, her zaman üzgün değilim veya her zaman mutlu değilim. Çoğu zaman her şey normal ilerliyor ve sorunsuz fakat yine de ben çok sorunlu hissediyorum ve ağlamak istiyorum lakin her zaman ağlayamıyorum. Sorunum ağlayamamak değil en azından veya mutlu olamamak, sorunum sanırım her şeyi içime atmak. Bu konuda yeni bir karar aldım ve artık buraya yazacağım içimi boşaltmak istediğimde, tıpkı önceden yaptığım gibi. Bu sefer birini anlatmayacağım burada, birinden bahsetmeyeceğim bu nedenle bu yazılar hep benimle kalacak.

Ne ben unuturum,
            ne de içimde benimle beraber kalan izler susar.

Daha fazla hislerimden bahsetmek isterim burada fakat elimden gelen bu kadar şu anlık, daha fazla yazı yazmak istediğimde kesinlikle buraya gelip birkaç paragraf veya birkaç cümle bırakacağım.

Kimsenin beni anlamadığı gibi sorunlarımı anlatmayan, direkt soğuk yapıp giden birine dönüştüm. Her seferinde kendimi düzeltmeyi denerken bunu engelleyen durumlar yaşanıyor ve bundan nefret ediyorum ben. 

Sorunlarımı insanlara anlatmaktan nefret ediyorum, yaptığım güvenle alakalı birçok şeyden rahatsız oluyorum fakat belli etmemeye çalışıyorum. Kimse beni anlamıyor veya bana anlayış göstermeye çalışmıyor, herkes güven verdiğini zannediyor fakat hatayı bir kere yapan ikinciyi de arkasına eklemekten geri kalmıyor. Fakat durumun geneline bakılınca Derin hep hatalı oluyor, hep yanlış oluyor. 

Kafada kurma gibi birçok sorunum var, daha önce kimseye söylemediğim birçok sorunum var. Bunlarla tek başıma baş etmem beni çok zorluyor ve yalnızken sürekli düşüncelere dalmama sebep oluyor. Müzikler ne eskisi kadar iyi gelebiliyor, ne de beni uyutuyor. Birkaç zamandır uyku problemim oluştu ve geri düzeltmek için ne yapmalıyım bilemiyorum. Saçma sapan rüyalar sardı etrafımı, bunları nasıl düzeltebilirim bilmiyorum. Uzun süredir hiçbir şey bilmiyorum ben aslında. Boş geldim boş gideceğim bir gün belki de.