sp1dwth

You were acting like a, different person as if suddenly. 

Tam anlamıyla düzelmeyi bekleyeceğim sadece, elimden başka bir şey gelmiyor. Eğer düzelemezsem de, eski halime yeniden kavuşamazsam da büyük ihtimalle artık bunu sorun etmem fakat istediğim şeylerden bir tanesi hep bu olur.

Kendime sorduğum soruların da çoğu zaman cevabı olmuyor zaten. Aklıma gelmese de, unutsam da olur.

Kendime daha sormak istediğim o kadar soru var ki, aklıma gelmiyor artık.

Öyle gözüküyor.

Başka şarkı dinlemek istemediğimden yine dönüp dolaşıp bu şarkıya geliyorum. Bu sıralar o kadar Let it Happen dinlemek istiyorum ki bu Cigarettes After Sex dinleme isteğimin bile önüne geçiyor tuhaf şekilde. Artık düşünmek istemiyorum, gözlerim dolsa bile kendimi bir şekilde tutup ağlamıyorum. Bazen o kadar önemsenmediğimi hissediyorum ki sadece bunu hak etmediğimi düşünerek kendimi avutmaya çalışıyorum. Bazen insanları sevdiğim zaman bu her şeyin önüne geçiyor ve bunu cidden yapabilmem için çok ama çok sevmem gerekiyor. Bu yazıyı kırgın hissettiğim için mi yazıyorum yoksa şu an duygusuz olduğum için mi yazıyorum bilmiyorum ama yazmak istiyorum. Aklımda ne varsa yazmak istiyorum yoksa ağlayacağım ve ağlamak istemiyorum. Çoğu zaman iyi hissetmiyorum.

Bu şarkıyı çok seviyorum, dinlediğimde beni bu dünyadan soyutluyormuş gibi hissediyorum. Beni düşüncelere daldırmasını biliyor fakat bir o kadar da o düşünceleri aklımdan silmesini biliyor. Sadece beni anlatıyormuş gibi geliyor bazen dinlediğim anlamlı çoğu şarkı, hep bir şeylerde kendimi görmeye çalışıyormuşum da bunu başarıyormuşum gibi hissediyorum. Böyle müzikler olsun, resimler olsun, videolar olsun, kitaplar olsun beni yansıtan bir şeyleri görmek beni gerçekten çok mutlu ediyor. İnsan her zaman mutlu olamaz veya her zaman üzgün olamaz fakat bunlar benim mutlu olabilmem için çok ama çok nadiren gördüğüm şeyler, her zaman üzgün değilim veya her zaman mutlu değilim. Çoğu zaman her şey normal ilerliyor ve sorunsuz fakat yine de ben çok sorunlu hissediyorum ve ağlamak istiyorum lakin her zaman ağlayamıyorum. Sorunum ağlayamamak değil en azından veya mutlu olamamak, sorunum sanırım her şeyi içime atmak. Bu konuda yeni bir karar aldım ve artık buraya yazacağım içimi boşaltmak istediğimde, tıpkı önceden yaptığım gibi. Bu sefer birini anlatmayacağım burada, birinden bahsetmeyeceğim bu nedenle bu yazılar hep benimle kalacak.

Ne ben unuturum,
            ne de içimde benimle beraber kalan izler susar.