Dilimin altı dört ceset yatar, ebeveynlerim,
Kardeşim ve naçizane ben deniz tamam be kafi,
Son altı yıl boyunca türlü türlü zorladım,
Bir türlü tutmayınca artık dur demek gerekli.
Dumanlı kentin hatırası beni bıraksın artık,
Farka varmadan kemale çünkü çoktan erdi yaş,
Kabullenirsin orda sana yabancı parkta,
Gene uzaktan evler izledim, mayıs ayında.
Öyle yaptım, bunaltılar basınca kaçtım, bir parkta soluğu aldım, şimdi gene bi parktayım.
Tek bi farkla, memleket denen o yer, baya baya uzakta, baya baya.