♭

Sabahın sakinliği hafifletici bir his uyandırdı. Günün gürültüsüyle başa çıkmadan önce penceremden uzaklaşan Aya bakıyorum şimdi. İstekler, kararsızlıklar, bedenimden çok kafamı yoran insanlar.. Günün sonunda yok olma isteği. Gülen surat ve bitik zihin.

Düşüncelerde hiçbir bolluk yok. Hayat kendini tüm berraklığıyla hatırlatıyor. Hisslerin, davranışların, düşüncelerin abartılışını farkına varıyorsun. Sonra birkaç saat geçiyor ve hayat telaşı başlıyor. Koşturmalar, çabalar, amaçlar.

Kurumuş bir yaprağı anımsatıyorsun bana, deniz kokusunu, yıldızları, geceyi, bolluğun içindeki yoksulluğu, sessizliği, huzuru, saflığı, zamanı, eskiyi, sahip olduğum güzellikleri, derinlerimdeki hüznü ve kayıp bizleri hatırlatıyorsun.

Özgürlük çığlıkları ruhumu sağır etti. Ait olmadığım hayattın kıyısındayım.

Dibine kadar günaha batacağım.