G

Son 6-7 aydır ağlayamıyorum bu normal bir şey mi? bok gibi durumlar yaşıyorum, içim sıkışıyor ama hiç tepki veremiyorum. ya mesela annemle konuşmuyoruz ciddi anlamda. zaten problematik bir ilişkimiz var ama bu sefer iletişimi tamamen kestim, yüzüne bile bakmıyorum ama bu bana acı vermesi gerekirken - yani eskiden g*tüm çıkarcasına ağlardım yani- şimdi sadece beklendik bir his, içini ezen ama aşina bir his olduğu için tepki veremiyorum. ağlamak istiyorum resmen ama ağlayamıyorum. içim sıkışık değişik bir durumdayım, utanmasam acı biber falan yiyip kendimi ağlatacağım yani. yani 2 sene önceki Gizem'e söylesen bunu '' Saçmalama aw benim gözyaşım hep göz pınarlarımda bekler, ota boka ağlarım ben.'' derdi yani. şimdi acı çekmeye alışık bir robot gibiyim. ne oldu bana anlamıyorum. alkol mü almalıyım? yani içince duygusal olurum genelde. bilmiyorum.

yüzeysel insanlardan nefret ediyorum. soru sormuşsun cevaplıyorum hem de incelikle kırmadan izah etmeye çalışarak bana yazdığı şey bana ne??????? hayır savunduğu şey de dibine kadar yanlış ben mi deliriyorum bilmiyorum ama böyle dümdüz insanları görünce insanlarla iletişim kurasım gelmiyor ve yine yalnızlığımla mutlu oluyorum. soru sormak neden vardır????????? cevap almak için???????????? cevap almak istemiyorsan, bana ne diyorsan neden sordun??????????????????? çocuk bile diyemiyorum çünkü çocuklar bile 349534059 tane soru sorar ve cevabını ilgiyle dinler. Nezaketten yoksun bana ne lafını dürüp büküp g*tüne sokmak isterdim dürüst olmak gerekirse incelik de bir yere kadar. Burada birbirimizin yüzünü görmüyoruz diye herkes aşırı cüretkar ve cesaret hapı yutmuş. İNANAMIYORUM.

Dünyaya bir daha jeongguk'un şaheseri still with you gibi bir şarkı gelmez sanırım, Allah belamı verdikçe dinliyorum. O kadar taktım ki 1 hour loop'a alıp yeniden oynatarak peş peşe 3 saat boyunca dinledim... Hala da bıkmıyorum. Şarkıyı JK bu kadar prova almamıştır ahahaah

Seni bulduğumda bütün yaralarını saracağım. İyileştiğinden emin olmak beni de saracak çünkü bilirim. Yaralarının hepsine sihirli öpücükler konduracağım. Ben biraz bencilim çünkü seni tanımıyorum, hiç görmedim, duymadım ve rastlamadım sana. Hissediyorum ama kalbimdesin. Benim kalbimdeysen en az benim kadar yaralısındır, bilirim. Sonsuz gibi görünen örgü iplerimizi çektiğimizde eğer basınç hissedersek birbirimizi bulmuş olacağız. Ben itersem sen geleceksin, sen itersen ben. Sonunda diyeceğim sana, buldum seni. Her şeyin bir vakti var bilirim ama sen yine de çok geç kalma. Yaraların kabuk tutmadan gel, ben öpmezsem izi kalırmış. Sen kadın mısın, erkek misin bilmiyorum fakat iki türlü de bir ana kucağı gibi sarıp sarmalamak istiyorum seni.