st4rdustlove
kendi kızına bile acımayan bir canavarla aynı evde büyümenin ne demek olduğunu bilseydi eğer, öfkemin nedenini çok iyi anlardı.
st4rdustlove
st4rdustlove
tam bir yıl önceki ben tam şuan kriz geçiriyor, ablasını arıyor ilk çünkü anne ve babası onu sakinleştirmeyi başaramıyor. başarmayı geç acısını daha da harlıyor. ablası telefonu açıyor, olanları sadece tek kelimeyle açıklıyor. "öldü."
ablası duraksıyor ve bir şeyler söylüyor. ama öyle kötü hissediyordu ki o an öleceğini zannediyor. telefonu kapatıyor ve kedisinin mama kutusunun başında çığlık ata ata ağlamaya başlıyor. öyle bir ağlıyor ki bir alt katta oturan amcası ve kuzeni yukarı çıkıyor. babasının veremediği teselliyi amcası vermeye başlıyor bir anda. sakinleşemedi ama yine de. babası kendisinin beceremeyip kardeşinin becerdiğini görünce çekip gidiyor. annesi ise zaten umursamamıştı bile.
st4rdustlove
geri döndün evine. hala üstüne geliyor tabi her yer. annenle ya da babanla konuşmuyorsun tabi. aylarca konuşmadın ikisiyle de. sonrası ise hep aynı döngüdeydi. okula git, sabaha kadar ayakta kal, tüm gece ağla. her sabah gözlerinde buzlu kaşıklar vardı. hoş 6 ay öncesine kadar bu her gün ağlama işini de bırakmadın zaten. tek bildiğim o kadar yalnızmışsın ki bir kediye tutunup merkeze yerleştirmişsin. elinden kayıp gidince de dünyan başına yıkılmış, sen altında aylarca enkazda nefes almak için çabalamışsın. öyle bir bağlanmışsın ki hala kedilere dokunmuyorsun, hala eşyaları gözünün önünde duruyor. hala battaniyesiyle yatıyorsun bir yıldır. iyileşmeni isterdim. çok yalnızdın. deden gittiği zaman lila girmişti hayatına. ne güzeldi dimi bir arkadaşın vardı. şimdi yok. acınla ve suçluluk duygusuyla ömür boyu geçineceksin. bak bir sene oldu hala hayattasın. bitmedi.
devamı da gelecek.
st4rdustlove
orada yaşadıkları da farklı olsaydı keşke. ablası emine ablanın yanında kalıyordu ve onların ise köpekleri vardı. köpeğe bakmadın. dokunmadın da. iki gün bu şekilde ilerledin. nasıl bir ruhsuzluktaydın ki gülmüyordun mimiğin yoktu bile. yemek yemeyi kesmiştin. miden bulanıyordu, mide bulantıların da o zamanlar başladı zaten. 3. güne kadar böyle gittin hiç ağlamadın. 4. günün gecesi bir sıcaklıkla açtın gözlerini. sandın ki her şey kabus giden geri geldi. o an öyle bir düşünceye kapılıp ağlamaya başladın. sonra sıcaklığa baktın, ayakucunda pamuk. onu gördün gidenin geri gelmediğini ve her şeyin gerçek olduğunu sindirdin. daha çok ağlamaya başladın. yanına emine abla geldi sarıldı sana. mutfağa gittiniz davlumbaz ışığı altında o gece sabaha kadar konuştunuz. sen kimseye anlatmadıklarını anlattın o sana iyi hissettirdi. belki de o gece onu anne figürünün yerine koydun.
st4rdustlove
o gece öyle bir ağlıyor ki sabahına gözlerini açamıyordu. hayatının bittiğini zannetti. bir yıl önceki bana bitmediğini söylemek isterdim. kimse yanında olmamıştı zamanı geriye alıp onun yanında olmak ve ona hakettiği kelimeleri söylemek isterdim. o haftasonunu cehennem gibi yaşamıştı çünkü. okula geldiğinde ise fazla siklenmemişti bile zaten. sorun değildi çünkü onun kafası da yerinde değildi ki. tüm gün sırasında oturmuş ve en ufak şeye gözlerini doldurmuştu. üstüne kimse görmesin diye o akıttığı iki üç damlayı da hızlıca lavaboya gidip akıtmıştı. 2 hafta böyle geçince ve ev dediği o 4 duvar üstüne gelmeye başlayınca ablasının yanına çekip gitti.
st4rdustlove
bir yıl önce tam şuan her şeyden habersiz bir şekilde o zamandaydım
st4rdustlove
etrafımdaki herkesin beni salak yerine koyup görmezden gelmesi ve yalan söylemesi mi
st4rdustlove
bir sene oldu.
lila gideli bir sene oldu.
bir senedir neredeyse her gün ağlayıp durdum
ben en yakın arkadaşımı çok özledim
st4rdustlove
birazcık cesaretim olsa yanımda olan o iki üç kişiye kendinizi benden kurtarın demek isterdim gidin kötü biriyim işte zarar gelecek size biliyorum
st4rdustlove
kendimden nefret ediyorum
st4rdustlove
kendime o kadar acıyorum ki evde istenmediğimden halam beni yanına aldı ben ne kadar kalıcam burada? 1 saat okul mesafesi var eve gidiyorum kadın annem gelmeden önce beni alıp gidiyor eniştem çok iyi metin abi çok iyi halam çok iyi ama kendi evimde bile o kadar yük gibi hissediyorum ki annemden daha çok annem gibi olan halamda nasıl rahat olabilirim
st4rdustlove
0 takipçi ve 0 takip çünkü ben yalnızken kimsenin burada durmaya hakkı yok ya da bana saydırmaya kimseyi suçlamıyorum anlayış gösteriyorum kimseden ilgi istemiyorum ama bana yapılan muameleyi ben yaptığımda neden aşağılık durumuna düşüyorum
st4rdustlove
hala şansın var biliyorsun dimi zehra söyledi sana ablan istiyorsan giresunda bile okuyabilirsin dedi herkesi silebilirsin dedi niye etrafındakileri düşünüp onlar için kalıyorsun aptal mısın sen
st4rdustlove
ölürken canının çok yanıp yanmadığı düşüncesi zihnimi terk etmiyor. 4 gün boyunca yalnız hissettin mi hissetmedin mi düşüncesi ise zihnimi mahvediyor. lila ben senin gideceğini biliyordum, herkes benden giderdi çünkü. gelemedim yanına çünkü acıdan bağırıyordun ve ben kendimi gebertmek istiyordum. senin zayıf halinle yüzleşmek istemedim ve sadece bir kez geldim yanına.
kendimi gebertmek istiyorum çünkü kendi derdime düştüm ve senin ne durumda olduğunu göremedim. kendimi mahvetmek istiyorum çünkü evden gittiğin o son gece kucağımda son kez yatarken ve ben seni son kez ağlaya ağlaya severken bunun bir veda olduğunu bilmiyordum. kendimden nefret ediyorum, herkes benden gittiği için. şimdi bak bunları istememe gerek kalmadı çünkü ben zaten mahvoldum, paramparçayım. yaşamım sadece nefes almaktan ibaret. kimseye kendimden bahsetmiyorum senden tek bir laf etmiyorum. kimse düştüğüm konumdan haberdar değil. en dipteyim, çökmeye devam ediyorum. hayır, iyileşmek için kılımı bile kıpırdatmıyorum. hakettiğimi alıyorum, iyi olmak hayatın her zaman yüzüme tüküreceği bir şeydi.