starmia

eski beni nerede ve nasıl kaybettiğimi hatırlamıyorum. sadece bir akşam vakti balkon serinliğinde otururken geldiğim tüm yolların bana ne kadar uzak olduğunu gördüm.
          
          feu

Son günün son baharın 

neresi benim yerim bilmiyorum. nerede durmalıyım, nereye gitmeliyim, bilmiyorum. sanki herkesin bir yeri varmış, herkes sığmış şu dünyaya da bir ben ait olduğum yerimi bulamamışım, bir ben sığamamışım dünyaya gibi hissediyorum.

Ama ne olursa olsun, hiçbir zaman kendimden kurtulamazdım. Bunu biliyordum. 
          Kendi zayıflıklarımdan, kendi duygularımdan,
           kendi isteklerimden.

Söylenecek ne vardı 

Bir köşeye büzülüp Böyle susmazdım ama Kapılardan süzülüp Gece doldu odama.
          
          Bir yağmur ince ince Çarpıyor şimdi cama. Hasret kaldım sevince, Korku yüzümde yama.
          
          Dalarken gözümde yaş Ben böyle sonsuz gama, Artıyor yavaş yavaş Damlardaki ağlama.

Neydi bu içinden çıkılmaz meseleler? Neydi bu mavi göğe veya sevgili bir yüze bakmayı zevk olmaktan çıkaran hisler ve üzüntüler?

Son baharin sonunda kış dir 

O sigara izmaritlerine bakardı ben onun gözlerine 

Stay Rihanna
          
          You're the one who's heartbroken but I'm the one who's wounded