Γεια σας, παιδιά μου.
Θέλω να σας ενημερώσω πως θα αργήσω αρκετά να ανεβάσω νέα κεφάλαια. Δυστυχώς, κάποιες φορές η ζωή δεν πηγαίνει όπως θα θέλαμε…
Η γάτα μου είναι μαζί μου από τότε που ήμουν 7 χρονών. Μεγαλώσαμε μαζί. Τελείωσα το δημοτικό, το γυμνάσιο, το λύκειο, πήρα το πτυχίο μου… και εκείνη ήταν πάντα εδώ. Βράχος.
Για εμένα δεν είναι απλά μια γάτα…Είναι η αδερφή μου.
Τώρα, στα 20 της χρόνια, πλέον φανερά γερασμένη, διαγνώστηκε με καρκίνο στους λεμφαδένες. Ο γιατρός μας έδωσε περίπου έναν μήνα ακόμη μαζί της… έναν μήνα για να την αποχαιρετήσω.
Και ειλικρινά δεν ξέρω πως λέει κανείς αντίο σε ένα πλάσμα με το οποίο μεγάλωσε.
Πώς αποχαιρετάς κάποιον που σε στήριξε περισσότερο κι από ανθρώπους;
Όπως καταλαβαίνετε, περνάω μια πολύ δύσκολη περίοδο και χρειάζομαι λίγο χρόνο για να σταθώ ξανά στα πόδια μου και να μπορέσω να συνεχίσω να γράφω.
Σας ευχαριστώ από καρδιάς για την κατανόηση και την αγάπη σας.
Να αγκαλιάζετε όσους αγαπάτε — όσο τους έχετε δίπλα σας.