hayat bir daha böyle hissettirmeyecek. dışarda köpeklerin ve cırrık kuşunun sesiyle bu yaz ayının hüzünlü buhranı kalbimin en orta yerindeyken, hayatın aslında daha yeni başladığının bilinciyle dökülüyor kelimeler parmaklarımdan. biten okul hayatının ardından gelen aitsizlik hissiyle baş etmeye çalışırken en büyük sorun da, kendilerini asla ilgilendirmeyen insanların, “ee ne olacaksın şimdi sen?” sorularına verilecek yanıtın olmaması büyük bir nefes çektiriyor insana. evet, güzel bir soru. ne olacağım şimdi ben? ne yapacağım ben? idol house için 5 temmuzu bekleyen bir fangirlüm dememek için zor duruyorum ama umarım bu bilinmezliğin içinden sağ çıkabilirim. hayat bir daha böyle hissettirmeyecek ve gençliğimizi de dolu dolu yaşamamız gerek ama nerede ve nasıl? arkama baktığımda hiçliği değil de çabayı ve getirdiklerini görmek istiyorum. umarım öyle olur :)