《Η γυναίκα μου με άφησε και τέσσερις από τις επτά ημέρες της εβδομάδας η Αναστασία είναι μαζί της. Κάπως πρέπει να απασχολήσω τον εαυτό μου." Χαμογέλασα προκαλώντας τον απροκάλυπτα. Αυτό το βράδυ θα κοιμόμουν λίγο πιο εύκολα.
"Βρες ένα χόμπι. Μην είσαι μεσ' τα πόδια μου." Έκανε αδιάφορα και έτσι, χάλασε το κέφι μου. Όχι μόνο η απάντησή του και ο ουδέτερος τόνος της φωνής του, αλλά οι σκέψεις που πυροδότησαν.
Ο νους μου έτρεξε στην Μπέλα ξανά, στα πόδια της, ανοιχτά, έτοιμα να με υποδεχτούν. Στην γλυκιά περιοχή ανάμεσά τους, που πάντοτε με δεχόταν με το πιο ζεστό, υγρό και σφιχτό καλωσόρισμα. Στα στήθη της, τα οποία από τη σφοδρότητα της ένωσης μας μετακινούνταν προς όλες τις κατευθύνσεις, ανάλογα με τη γωνία που την κάρφωνα. Στα μάτια της... όταν αυτά με αιχμαλώτιζαν, με τον αστείρευτο πόθο, αγάπη, λατρεία της.
Δύο χρόνια είχαν περάσει από την τελευταία φορά που την είχα αγγίξει. Δύο ολόκληρα χρόνια ζούσα δίχως να την αγγίζω. Δύο γαμημένα χρόνια είχαν διαμεσολαβήσει δίχως να αναλογιστώ ότι ζούσα σαν ζωντανός νεκρός.
"Δεν είναι τα δικά σου πόδια αυτά που θέλω." Η φωνή μου βγήκε βραχνή και με ιδιαίτερη δυσκολία. 》
...
Καλησπέραααα!
Μόλις ανέβηκε το καινούριο κεφάλαιο στο ΜΙΣΟΣ ΤΟΥ! Μην το χάσετε!
https://www.wattpad.com/story/324759466
