Bugün acı dolu bir gün...
Biz dört kardeştik. Ablam Rüya, abilerim Yaşam ile Ömür, ve ben yani Hayat. En büyüğümüz olan ablam benden 9 yaş büyüktü.
Annem, ilk çocuğunun kız olmasınını istemediği için hayatı ona dar etmiş. 5 yıl boyunca olabilecek en kötü biçimde yetiştirmiş. O yıl Yaşam abim doğmuş. Onu el bebek gül bebek yetiştirse de abimin burnu hiç kalkmamış. İki yıl sonra Ömür abim doğmuş ve o da Yaşam abim gibi büyütülmüş. Annem o sıralar 7 yaşındaki ablama çok kötü davranırken, oğullarını prens gibi büyütmüş. Ömür abimden iki yıl sonra da ben doğunca ve kız olduğum anlaşılınca annem beni sadece emzirmiş. Onun dışında beni babam büyütmüş. Bir kız çocuğunu babasının büyütmesi birçok eksikliği beraberinde getirir, çünkü babalar kızlarına her şeyi öğretemeyebilir. Her neyse.
Tabi annemin ablama karşı tutumu devam ediyormuş. Babam ne kadar engel olmaya çalışsa da annem boşanmayla tehdit etmiş onu. Ben 7 yaşımdayken annem, o sıra 16 yaşındaki ablamı evlendirmeye kalkmış ama babam engel olmuş. Hemen sonra da annemi boşamış. Ama o durur mu hiç! Ablamı bir gün okuldan gelirken bıçaklamış ve bir ay -sanırım yani- hastanede kaldıktan sonra yaşam mücadelesini kaybetmiş.
O kadına "anne" demeye dilim varmıyor, sırf spoi olmasın diye kendimi zorladım.
Ablam yaşasaydı bugün 26 yaşına girecekti. Ölümünün 10.yılındayız ve o, doğum gününü mezarda kutlayacak...
Seni affetmem anne adını almış kadın...
Hayat Dönmez
10.04.2022