suicidalones

Korkudan uyuyamıyorum. 
          Çok korkak biriyim ve Hannibal izlerken paranoyak birine dönüşüm geceleri uyuyamıyorum 5 dakikalık uykumda deli kabuslar görüyorum. 
          Önerebileceğiniz bir şey var mı? 

csnin playlistini bulamadim biri atabilirmi

Merhaba sakıncası yoksa ms ficinin angst olup olmayacağını öğrenebilir miyim

ayrica bir sey daha soylemek istiyorumm her yaz favori dizim olan oyle bir gecer zaman ki'yi tekrar izlerim ve suan tekrar izlemeye basladigim o donemdeyim. dizide arka planda ne zaman cs calmaya baslasa bogazim dugumleniyor direkt duraklatip fici dusunmeye basliyorum. okurken hissettiklerimi tekrar hissediyorum ve sarkiyi duymak bile beni kahrediyor ara sira playlistlerimde denk geldigimde de burada buluyorum kendimi gercekten en etkilendigim ve uzerine en cok dusundugum saheser

yazdiklarini yeni gordum ve fici okurken nasil hissettiysem yine ayni sekilde hissettim o yuzden ben de icimi dokmek, cs hakkinda konusmak istiyorum. cs benim icin cok anlamli ve ne kadar zaman gecerse gecsin detaylarini hatirliyorum.  gunluk hayatimda onlari hatirlatan herhangi bir seyle karsilastigimda aniden durup dusunmeye basliyorum. her bir karakter icin empati kurdum ve karakterler uzerine cok dusundum. bunu okurken de yapiyordum okuduktan sonra da yapmaya devam ettim cunku karakterlerle kendimi benzettigim oluyordu. ozellikle jungkooka cok bagli hissettim kendimi fakat taehyunga da ayni sekilde yakin hissedip uzulup hak verdigim anlar oldu. her ne kadar bazi insanlar -ttda karsilastigim editlerin yorumlarinda gorduklerim veya burada konusanlar- iki karakteri de tek bir kelimeyle yargilayip "taehyung hatali" "jungkook takintili" deyip gecseler de ben karakterlerin cok ince yazildigini, gercekci oldugunu ve ficteki her sahnenin altinda derin anlamlarin yattigini dusunuyorum. ayrica dedigim gibi iki karaktere de kendimi yakin hissettigim anlar cok oldu bunlar icerisinde her ne kadar bahsetmekten nefret etsem de ailevi meseleler, psikolojik durumlar ve yasanilan olaylar var. okurken bogazimin dugumlendigi, telefonu bir kenara birakip aglayip soluklandigim anlar cok olmustur ve gecenlerde yine cs okuyup dertlendigim bir anda keske devami gelse demistim. bunu dememin uzerine yeni bolum bildirimini gordum ve yasadigim soku anlatamam gercekten. hem sasirdim hem sevindim hem de okurken tekrar agladim. benim icin gercekten bir ficten fazlasi iyi ki yazmissin ve ben iyi ki okumusum cok tesekkur ederim. umarim dedigin gibi hicbir zaman kaldirmazsin ve her zaman kendimi burada bulabilirim. tekrardan cok tesekkur ederim hem fici yazdigin icin hem de kaldirmayacagin, duzenleme yapmayacagin icin. umarim hayatin istedigin gibi olur ve umarim mutlu yasarsin 

CS’u da kendimden bir şeyler görmek, atlattığımı sandığım ama hala izlerini taşıdığım, yükünü geçmişten sırtladığım şeyleri okumak beni o anlarıma götürdü. Sanki dünya döndükçe ben o anları tekrar ve tekrar başa sarılarak yaşıyor gibi hissettim. Nefesim kesildi yeri geldi, bu yükü bir anda tekrar üstümde hissedince. Fakat iyi hissediyorum şuan. Jungkook’a yanıyorum. Çok ağır şeyler yaşadı. Aşk mı, takıntı mı, ne denirse densin, Jungkook sevgisinden çok çekti ve beni patlatan, bana dokunan nokta da bu oldu. Sürekli önüme çıktığı için merak ederek okuduğum, hatta ilk okuyacağım zaman panoya gelip yazdığımda biri “Yeni travmalar yükleniyo.” dediğinde pek kulak asmamıştım. “Ne yaşamış olabilirler ki?” diye düşünüyordum. Ne yaşadıklarını çok iyi anladım.
          Bu da bana herkesin acısının, yarasının tahmin edileceğinden de ağır çıkabileceğini öğretti. Dünya dönüyor yaşımız küçük olsa bile öğrendiğimiz şeyler bazen sandığımızdan daha ağır çıkabiliyor. Bu fic bana yaşımız küçük olsa bile tecrübelere dayalı yaşamımız türlü süreçlerden geçiriyor diye düşünmemi sağladı, bi olgunluk getirdi. Nedeni çok açıktır ki yazar kalemin yaşadıklarını gayet iyi yansıtıcak kadar fevkaladeydi. Umarım hayatında her şey yolunda gider ve kendi savaşında kimse yenilmez. Son bir şey daha, sizi öldürenlerden azat olun, ölmeyi unutanlara yıldızlı geceler ️

Cockeye’s Song’un yeri bende her zaman farkli olucak. Fici okurken bazi satirlarda kendimi o kadar cok buldum ki gecmiste yasadigim zor anilarimi aklima getirdi o duygulardan ve hislerden arinmis olsamda beni birakmadigini bir kez daha anladim CS okurken o satirlar icime islemisti sanki asla boyle bir kurguyla karsicagimi inanmazdim okuyana kadar bana hem tecrube hemde yasadiklarimi hissetmeme saglayan bir fic oldu baska nasil kendimi ifade edicegimi bilmiyorum ama az da olsa okuyanlarin beni anlicagini dusunuyorum bu yuzden de seni de ictenlikle anliyorum cunku aslinda hepimiz farkli hayatlarda yasasakta bu ficle kendimizi bulmamizi sagladin biz seni anladik ve bunun icin ben ictenlikle senden tesekkur ediyorum umarim suan da daha iyi bir hayatin vardir ve herseyden keyf aliyorsundur.

sen icini doktugun icin ben de cs hakkında kisisel de olsa bi seyler soylemek istedim. kucuklugumden beri kendi icimde hep bi sekilde dengesiz hissettim kendimi, adini koyamadigim ama basit insan iliskilerimi bile zorlastiran bi sey vardi. major depresyon tanısı koymuslardı sonrasında 21 oldugumda bipolar teshisi aldım. gercekten de dedigin gibi bunlar yok olmuyor sadece kendine ve bu dongulere alısıyorsun. su an 23 yasındayım, tıp okuyorum, bu sene dorduncu sınıf bitti. bi sekilde hayat devam ediyor sadece bu karanligiyla basa cıkma konusunda bi tık gelisiyo insan. cs jungkook’u okumak beni hep cok kırdı cunku kendimi gorebiliyodum bi sekilde, cockeyes songu yıllar once okumus olsam da kutuphanede buldugu rilke siirinin her bir kelimesi hala aklımda mesela ve daha cok ben gibi hissettiren bir sey okumamistim hicbir auda. ve tesekkur ederim sana gercekten, kendi icinde mucadele verdigin seyleri aktardıgın icin. baslangıctaki amacın insanlara kendilerini gorunur hissettirmeliyim degildi belki ama oyle oldu, en azından benim icin. bu konuda acık olmayı secmen de cok ozel benim icin. umarim hicbirimiz kendi savaslarimizda maglup olmayız gercekten de. ve belki de tek ihtiyacı sevilmek olan ve sevilecek bir yanı olmadıgını dusunen cs jungkook hepimiz icin bu kadar degerliyse ve onu cok sevdiysek bizi de tum halimizle sevecek kisiler mutlaka vardır. bilmiyorum cs gercekten benim icin cok degerli cok aglamama ragmen uc kere okudum, cıplak bi sekilde jungkookun duygularını okumak beni uzse de cok gercekciydi. ve bu benim icin cok ama cok degerli. umarım yazmayı hic bırakmazsın, burayı degil genel anlamda konusuyorum. umarım icinde birikenleri aktarmak icin hep bu yolu secersin ve kendini daha hafif hissedersin. tanısmıyoruz ama seni seviyorum. her sey ama her sey hep istedigin gibi olsun

Merhaba, bugün birkaç kişinin bana tarihi hatırlatan mesajlar atması üzerine bir şeyler söylemek istedim. Biliyorum bu aralar çok sık CS hakkında yazıp çiziyorum bir yerlere, çünkü daha önce de söylediğim gibi yıllar sonra bir anda patladı CS. Her gün tt'ta önüme düşen editleri inanılmaz bir mutlulukla izliyor, kaydediyorum. Bir dosya bile oluşturdum hatta. O yüzden tarih tam 11 Temmuz 2026'yken biraz CS hakkında konuşmak istedim.

Bugün başlıyorum cs'a