suicidialthoughts

beni bu hayata bağlayan hiçbişeyim yok

miiulvv

iyileşmeye çalışıyorum insallah
Reply

miiulvv

@suicidialthoughts sorma canım cok hastaladım ya uyku yok yani
Reply

suicidialthoughts

beni bu hayata bağlayan hiçbişeyim yok

miiulvv

iyileşmeye çalışıyorum insallah
Reply

miiulvv

@suicidialthoughts sorma canım cok hastaladım ya uyku yok yani
Reply

suicidialthoughts

So the winner takes it all?

miiulvv

@suicidialthoughts he renklerden benzettım herslde
Reply

miiulvv

@suicidialthoughts aa siz couoke mi yapıonuz
Reply

suicidialthoughts

 #D4 Aşk ne tür bir duygu bilinmez. Farklı bakış açıları, farklı tanımlamalar... Aşk betimlenmesi zor bir kavram. Birkaç kelime ve ya cümlenin yetemeyeceği kadar zor. Güzelliğini seven vücuduna, konuşma tarzını seven sana değil tavırlarına aşıksa, peki aşk nedir? Takıntı bir aşk biçimi değil ama arzu bir aşk biçimi mi? Aşk birine duyulan sonsuz özlem midir, yoksa yaşanmamışlığın ızdırabı mı? Aşkın kıyaslaması olur mu? Yanında olup ilgilendiğin kişinin sevgisi ile her zaman bir umuda muhtaç bırakarak yaşattığın kıyaslanmaya değer mi? Kazananın kaybettiği tek oyun aşk mıdır? Aşık olmak ve aşkı tanımlamak benim gibi biri için zor. Bu zorluğu aştığımda bir şey uğruna yaşabileceğim hayat benim için değerli olunca yazmaya devam edebilir miyim?

suicidialthoughts

 #D3 Bazen susmak kabul değil usanmışlıktır. Duyulan şeylere alışmış kulaklar irkilmez bile bazen. Hakaretten incinmez, yüksek seslerden rahatsız olmaz. Her defasında kırılmış cevaplar artık havda uçuşmaz. Yorulmuş birinin son çırpınışları gibi onlar da derinlere gömülür. Sözde kabulde duygular da çırpınışlara eşlik eder. Artık duyduklarının bir önemi yoktur usanmışlık en iyisini bilir. Karşı çıkmak hakkını alacağın anlamına gelmez. Belki de karşı taraf sadece seni adaletsizliğin sükutu ile tanıştırıyordur, sonuçta her kesin kendi bakış açısı ve amaçları vardır değil mi?

suicidialthoughts

 #D2 Yalnızlık betimlenmesi zor bir kavram. Bazen yalnız olmak ve ya hissetmek için kiminse yokluğu gerekmez. Yalnızlığa alışmak onu kabul etmek ve ona mahkum olmaktır. Bu kabul kendi yarattığın boşluğun sakinliğini benimsemek gibi. Ya da kendini kandırmak. Birileri hep vardir, ama o boşluğu kapatamaz. İçten içe yalnızlık acı verir, düşündürür. Yalnızlığı kabullenmek hissetmediğin anlamına gelmez. İstediğini almış olsan bile arkana baktığında seni destekleyen birini görmek istersin. O boşluğu dolduracak ve bu mahkumluğu bitirecek biri kulağa hoş geliyor değil mi?

suicidialthoughts

 #1 İnsanları anlamak zor. Birine olan ilgisinin görmezden gelinmesinin sebebini arayanlar kendileri bir başkasını ilgisizliğin gölgesinde bırakanlar değilmi? Ve ya bunu bilerek reddetmek isteyen. İstemediğim birşeye devam etmek zorunda değilim diyerek kestirip atan, fakat kestirilip atılan kendisi olunca da bir sebep arayan acınası insanlar sevgi nedir bilir mi ki?