sukunet

Herkes niye bu kadar gergin

sukunet

Wattpad sen bir seyide duyur tamammı
Reply

sukunet

Ve sesim sükûtuna karışırdı,
          Ağlardım, sana uğramayan bir gazap ile.
          Gök gibi, semâ misali,
          Bir kere de görsen ya hani.
          
          Sensiz ne suskunum
          Perişanım, biçare umutlarım.
          Olurda gözlerin gönlüme değerse
          Viran ederdin beni, öptüğüm teninden.
          
          Gün geceye karışıyor, 
          Ayın gökyüzüne karıştığı gibi, mâh misali. 
          "Hep böyle mi sürecek?" der bir yıldız, 
          Çaresi varsa inse ya semâdan, 
          Sana kavuşamadığım günlerin çaresizliğine...
          
          Ne yana gitsem kokun, 
          Peşimde. 
          Bir kere görsem de yüzün.
          
          Nazlı felek beni suçlar, 
          Ben ise beni yakan nazarını anarım. 
          Kim bilir, 
          Belki aynı satıra denk geliriz bir gün, 
          Aynı baharı soldurduğumuz gün gibi.

n_fsxx

@sukunet  
            Kim unutabilir kiOnu yakıp kavuran bakış 
Reply

sukunet

Devrim kadınlarla gelecek

sukunet

Kadındır ki ağıt yakar, erkeğin elinden çektiği için ardında kalanlara
            Kadındır ki geride yürür, başkalarının gölgesi uzasın diye
            Kadındır ki asırlardır bir aynadır, başkasını olduğundan büyük gösteren
            Kadındır ki anadır, acı çekerek doğurur ama kimi çıkar yabancılaşıp kadına düşman kesilir
            Kadındır ki alır sırtına her yükü, gece kimse görmeden
            Kadındır ki devrime kadar eserlerini erkek ismiyle yazmak zorunda kalan ama vazgeçmeyen
            Kadındır ki bir evi kurar, bir evi bağlar
            Kadındır ki emeğiyle görünmez duvarlar örer hayatlara 
Reply

sukunet

İki Ayrı Bahar
          
          Kalemim yegane sensiz,
          Dilim lal, ey peri peyker.
          Aynı mevsimin iki ayrı baharı, 
          Battı yüreğime, virane sensiz.
          
          Artık yazamıyorum bu denlice, 
          Eskisi gibi, aklımdakince.
          
          Seninleyken bir o kadar ırak oldum, 
          Yâr'ın zülfü bir o kadar hâyâlât oldu.
          
          Sözlerin içimi yaktı,
          Bir o kadar, göz yaşlarımı bağladı.
          Bu vakti doldurunca, 
          Biçare haldesin, her düşümde.
          
          Göz yaşların ellerime dökülüyor.
          Bakınca, maziyi hatırlatıyor.
          Sensizlik içimi dağlıyor, 
          Senleyken de ben dağılıyorum.
          
          Ve şimdi bir pencerenin kenarında,
          Bir çocuğun ağlayışında. 
          Artık her nefesin, 
          Bir adım uzağımda.
          
          Yanımdasın hallice,
          Şayet bir o kadar da yaban.

sukunet

Dilhûn
          
          Bir çiçek bahçesi düşlüyorsan, 
          Yalnızca tohumları değil,
          Güneşi de hatırla.
          
          Mükâlemesiz, filizlenmez goncan,
          Nursuz, yeşermez hazan . 
          
          Umutla dokun toprağına,
          Uğurla , bekle zamanı.
          Bilki, her cemali 
          Önce yürekte açar baharını.
          
          Alma ahımı bir hiç uğruna,
          Harcama ömrünü, kırk söz yoluna.
          
          Canının kıymetini biliyorsan,
          Bil önce bir nebze canânını...
          Yarınını görüyorsan velhasıl,
          Gör önce bir nebze yârını...