İki Ayrı Bahar
Kalemim yegane sensiz,
Dilim lal, ey peri peyker.
Aynı mevsimin iki ayrı baharı,
Battı yüreğime, virane sensiz.
Artık yazamıyorum bu denlice,
Eskisi gibi, aklımdakince.
Seninleyken bir o kadar ırak oldum,
Yâr'ın zülfü bir o kadar hâyâlât oldu.
Sözlerin içimi yaktı,
Bir o kadar, göz yaşlarımı bağladı.
Bu vakti doldurunca,
Biçare haldesin, her düşümde.
Göz yaşların ellerime dökülüyor.
Bakınca, maziyi hatırlatıyor.
Sensizlik içimi dağlıyor,
Senleyken de ben dağılıyorum.
Ve şimdi bir pencerenin kenarında,
Bir çocuğun ağlayışında.
Artık her nefesin,
Bir adım uzağımda.
Yanımdasın hallice,
Şayet bir o kadar da yaban.