Sesler, duvarlar, yankılar, olanaksız olan her olanaklı olay..
Sessiz olduğun kadar seslisin. 

Sürüklenme sesine birde ayak sesi eklendi ve durdu. Gözlerini açmaya korkar mıydı insan? Korkarmış..
Peki ya neden ?

Kim olduğuna dair hiç bir fikrim olmayan kişinin nefesini kulaklarımda hissediyordum. Tüylerim diken diken olmuş göz kapaklarım kapalı olmasına rağmen kaydığını hissettim. Kendime bir kere daha lanet ettim bu duygudan dolayı. Gecenin bu saati..
 Odamdaki bu kişi..
 Koskoca yurttaki kimliği belirsiz şahsiyet..
 
Kim ? 

Neden burada?

Benden ne istiyor?
 
Rastgele biri miydim yoksa beni tanıyor muydu? 

Kokusu benliğimi yitirmeme yeterdi.. 

Bu koku...

Şey kokuyor ,

KAN !!!

Kafamdaki bu soru işaretlerine bir cevap bulmalıydım!
O tarihlerin anlamlarını ortaya çıkarmam, ne manaya geldiklerini bulmak zorundaydım.
 Düştüm bir yola, çıkmaz sokaksa geldim sona. Arkamda siz oldukça, uzar daha bu roman ..