İnsanlar beni genellikle başarılı ailesi ile iyi geçinen bir kız olarak biliyor kimse bakmadığı için buraya yazıyorum son zamanlarda ailem bana karşı hiç empati kurmuyor yada ben öyle hissediyorum ben onları anlamaya çalışıyorum ama onlar yapmıyolar onlar da zorlanıyolar iş hayat herşey sıkıyor ama genede bunun yorguluğunu sinirini bizden çıkartmasınlar o kadar zor bir dönem geçiriyorum ki nasıl anlatacağımı bilmiyorum sebepsiz yere ağlıyorum kendime zorlanıyorum diyemiyorum çünkü zorlandığımı hissetmiyorum ama çöküşteyim stres vücudumu ele geçiriyor diğer duygularda çıkmaz bir bataklıkta gibiyim ama beni dibe çeken şey duygularım hiçbirşeyim düzenli değil hayatımda dahil belki de bunlar kendimden daha çok nefret etmeme sebep oluyor
@ sunghoonsshiqqq bir sürü sonra zaten aileden yavaşca ruhen uzaklaşırsın bu normal bir şey bu seni kendine yönlendirir kendini bulmaya yardımcı olur fakat sağlığına dikkat et çünkü kendini bulayım derken içine atarsın sıkıntıları ve bu ruhen hissetirmese bile sağlığında sorunlar çıkabilir ben de de böyle olmuştu sonra da günlük yazmaya başlamıştım beni daha çok rahatmıştı belki senide rahatlatır kendine iyi bak aşkımm