Bir zamanlar sık sık tekrara düşmüş bir iz şimdi kulaklarımda: insan başladığı noktaya geri dönüyorsa eğer, başladığı noktada değildir. Bir boşluk, bir sessizlik, bir kayıp almıştır bir bakıma. Sıfıra vurmak. Sıfıra bulanmak, hiç olmaktan öte olan bir tanımı ve teslim olunmuş bir yanı var. Ne anlama geliyordu?