synarc
It's almost the end of the year. Time is so hard to explain. Ang bilis nang mga nangyari ngayong taon. New year's resolution ko noong January ay makapag-sulat ako ng at least 2 stories (yung completed ha) pero hindi ko nagawa. :<
I became so busy after graduating college. I didn't know na ganito pala talaga ka pressure. After graduating, wala akong ibang inisip kundi mag hanap ng trabaho, not that naghihirap kami, but to try if I can na ba. Then it hit me. Mahirap maghanap ng trabaho. At the age of 21, marami akong gustong gawin sa buhay ko. I want to fix myself. Gusto kong i-try ang mga bagay na noong teenage years na hindi ko nagawa-gawa. In this year, nakapag-travel ako sa mga lugar na pinangarap kong puntahan noong teenager ako. I tried different things too. Things na hindi ko nagagawa noong nag-aaral ako.
Pero ayon, reality hits again. Kailangan kong mag review to take the board this coming March. The reason hindi na ako nakapag-sulat. Mas nag focus ako sa pag review dahil kahit anong gawin natin, kahit mas gusto kong magsulat, papairal pa rin talaga ang praktikalan sa buhay na ito. In order for me to save myself, to make my parents proud, kailangan kong ipasa ang boards.
Mas na pressure pa nga ako last month kasi release ng results ng PNLE which is lahat ng barkada kong nag take ng BSN ay pumasa. Dahilan din yun para mag deact ako ng socials ko. Na pressure ako, ayokong makita yung celebration nila (tho hindi sa naiinggit ako. proud homie ako sa kanila and all i do is to support them) pero may times din talaga na makakaramdam ka ng pag question sa self mo kung makakaya mo rin ba kaya yung mga nagawa nila. Na maka pasa rin ba kata ako ng boards?
Now in order for me to ease the pressure, the anxiety, I'll be on hiatus muna.
Babalik ako rito sa wattpad na lisensyadong magtuturo na ako. Kaya, by for now. I love you, guys! Keep writing! Don't forget to feel alive everyday.
Ciao!
NiniPuff26
@synarc hope you're ok. Dont put too much pressure on yourself. Find another hobby to calm you or explore places. Ingat lagi. Hope one day you'll write again.
•
Reply