taecholic

döneceğini bilseydim yoluna milyonlarca gül sererdim’N

taecholic

Sevginin bittiği yerde korkusuzluk başlardı kalpte.
          Mantık ele geçirmişti seni de.
          Arkanı dönüp baktığında yanan evin ben olduğunu bilerek,
          Annemin ruhundan kırıntılar taşıyan benliğim, yanarak
          İzimin ve sevgimizin üstünden geçtiği anıları kefen içinde saklayarak giderken sen
          Çoktan bittik sevdiğim, yok artık bizden gerisi, 
          Ne de ilerisi.

taecholic

şimdi ellerin başkalarının ellerindeyse
          ruhun bir bütünse
          aklına getirme beni, kirletme zihnini 
          bir karanlığın eşiğiyim,
          içindeki en büyük çelişkiyim.
          ama seveceksen beni,
          aklının en ücra köşesinden
          kalbinin en ince sesinden 
          emin ol da sev beni.