taekook_heart_123
Uzun zaman olmuş buraya gelmeyeli. Gerçi hayatımın doğumdan ölüme kadar kısmını düşünürsek bu zaman dilimi 1/10000000 bile etmez. Ama hayatımın çoğu kırılımını bu zakan diliminde yaşadım sanırım. Her şey o kadar garip ve zorluyor ki 19 yıldır ağlayamadığım her an için bu zamanda ağlamış gibiyim. Şuan da da olduğu gibi. Eskiden istesem de ağlayamıyordum. Şuan ise istesemde gözümden akana engel olamıyorum. Tanımadığım belki de hayatımda bir daha görmeyeceğim insanlar benim ağlayaşıma saniyelik bakıp sonra devam ediyorlar. Bundan nefret ediyorum devam etmelerinden değil bakmalarından. Öylesine berbat hissediyorum ki ben daha kötüsü olamaz dedikçe bir şey yaşıyorum. Gerçekten uzun zamandır fazlasıyla yorgunum. Dinlenmek istiyorum. Hemde çok uzun bir süre. Gerçekten nefes aldığımı hissettiğim ana kadar dinlenmek istiyorum. Öyle halsizim ki sokağın herhangi bir köşesinde yığılıp kalacak gibi hissediyorum. Yemek yiyemiyorum zorluyorum ve hayvan gibi yiyen ben şuan yemek yeme fobim oluşmaması için dua ediyorum. Zorluyorum zorluyorum olmuyor. Gerçi bu hayatta zorladığım hiçbir şey bana gelmedi. Şuanda da bir yenisi daha benden gidiyor. Belki de o zaman zorlamam gerekiyordu bırakmam gerekiyordu. Her seferinde olduğu gibi. Düşünüyorum ya tam olacak zamanda bırakıyorsam diye. Ama olası yok ki hiçbir şeyin ben neden zorluyorum. Yine de isyan etmek istemiyorum belki bilinçsizce oluyordur ama umarım bunu yapmam.
taekook_heart_123
Ben toprakta, okyanusta nefes almak istiyorum. Yaşamak istiyorum.
Yaşadığımı hissedeyim istiyorum. Hayatım değişiyor ve ben hiçbir kısmına müdahale edemiyorum. Beni öylesine sürüklüyor ki ilk defa bu kadar savunmasız hissediyorum. Güçlü olduğumu sert olduğumu gülebildiğimi söylüyorlar ben bunlara alıştım. Ben o varlıkların artık beni anlamamasına alıştım ve buna sinirlenmiyorum. Ben artık bundan oldukça mutluyum. Hatta beni anlamamaları beni özel hissettiriyor. Çünkü beni anlayan varlıklar sınırlı. Böyle istediğimi edinir miyim bilmiyorum ama bundan sonra da çabalayacak gücüm yok. Ben tükendim. Bittim. Ben artık sadece nefes alan bir insanım. Keşke varlık olabilseydim. Ama o öylesine ağır ki ben onu da taşıyamazdım. O yüzden bir süre kısa veya uzun ne kadar olur bilmiyorum ama bir süre sadece hissedemediğim nefesi almaya devam edeceğim..
