taekookv_jeon
intro
~~~
တောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံ အင်ချွန်းလေဆိပ်တွင်...
"ကျစ်! ဟန်ဆောင်းဆိုတဲ့ ကောင်ကဘယ်တုန်းကများ ဂတိတည်ဘူးလို့လည်း ယုံမိတဲ့ငါ့အမှား"
ဂျွန်အာသန်တစ်ယောက်ဟန်ဆောင်းကိုကြိုရန်လေဆိပ်ကိုရောက်နေပြီဖြစ်သော်လည်းဟန်ဆောင်မှာရောက်မလာသောကြောင့်စိတ်တိုနေခြင်းဖြစ်သည်။
"အားးး! ထယ်ယောင်း! အရမ်းချောတာပဲ! အားးးး!"
"ဟ့ ချီးး လန့်တာကွာဘာမို့လို့အဲ့လောက်..."
*စကားမဆုံးခင် ထိုနေရာကို အာသန်လှည့်ကြည့်မိတော့ အမျိုးသားတစ်ယောက်။ ရုပ်ရည်ကအပစ်ဆိုရက်စရာမရှိ။ နတ်သားတစ်ပါးလိုချောမောလှပတဲ့ထိုကောင်လေးအား အာသန် မြင်"ချင်းရင်ခုန်သွားတာတော့ အမှန်ပင်။ သို့ပေမယ့် ချက်ခြင်းအကြည့်လွှဲကာ လေဆိပ်တည်းမှ ဒေါသတကြီးပြန်ထွက်လာခဲ့သည်။ဂျွန်အာသန် ဆိုသူမှာတောင်ကိုရီးယားနိုင်ငံရဲ့သမ္မတသားဖြစ်သလို အီတလီသွေးလည်းနှောသည်။မိခင်ဖြစ်သူ ဒေစီမှာ အာသန့်ကိုမွေးပြီး"ခြင်းဆုံးသွားသည်မို့ အေမကိုဓာတ်ပုံတည်းမှာသာမြင်ဖူးခဲ့။မိတဆိုးသားလေး ဖြစ်သည့် ဂျွန်အာသန်ကိုလည်းဖခင်ဖြစ်သူ ဂျွန်ဂျောင်ယောင်းက သိပ်ချစ်သည် ။အလိုလည်းလိုက်သည်။ငယ်"ကတည်းက လိုလေသေးမရှိနေခဲ့ရသူမို့ သိပ်ဆိုးသည်။ရည်စားတေဆို အထက်တန်းကတည်းကထားခဲ့တာ တက္ကသိုလ်ပြီးတဲ့အထိ အဲ့ဗီဇကမပျောက်သေး။ဘား၊ကလပ် သူမရောက်ဖူးတဲ့ နေရာမရှိ။သို့ပေမယ့် ဖခင်ဖြစ်သူ သမ္မတဂျွန်မှာတစ်ချက်ကလေးမှ အပစ်မဆိုခဲ့ချေ။*
(ဂျွန့်အကြောင်းနည်း"ရှည်သွားတယ်)
~~~
"ဟူးးးပင်ပန်းလိုက်တာ မန်နေဂျာချွဲရယ်..."
"အော...ဒီသရုပ်ဆောင်အလုပ်ဆိုတာအနည်းနဲ့အများတော့ပင်ပန်းတာပဲလေ ကျွန်တော်လည်းမင်းသားကင်မ်ရဲ့ခံစားချက်ကို နားလည်ပါတယ်။
"ဖြစ်နိုင်ရင်လေ ကျွန်တော်ဒီအလုပ်ကို မလုပ်ချင်ဘူးမန်နေဂျာချွဲ"
*အမှန်ဆို ဒီသရုပ်ဆောင်အလုပ်ကို မေမေ့ရဲ့အတင်းကြပ်စေခိုင်းမှုကြောင့် လုပ်ခဲ့ရတာပင်။ဒီအလုပ်ကိုထယ်ယောင်း နည်း"လေးမှစိတ်မဝင်စား။သူတကယ်စိတ်ဝင်စားတာ ကုမ္ပဏီအလုပ်တွေပင်။ဖခင်ဖြစ်သူ ကင်မ်မင်ဂျောင်းကုမ္ပဏီမှာသာ အလုပ်ဝင်လုပ်ချင်သည်။ထယ်ယောင်းမလုပ်ချင်ရ သည့်အကြောင်းရင်းကလည်းသူကိုယ်တိုင်သာသိ့သည်မို့လား။*
မန်နေဂျာချွဲ ပြုံးပြရုံသာ တက်နိုင်သည်။ဒီကလေးဘယ်လောက်ပင်ပန်းနေလည်း ဆိုတာသူ့အနားအနီးကပ်နေရတဲ့ ကိုယ်ကပင်အသိဆုံးမို့လား။
"သားပင်ပန်းနေရင်လည်း အိပ်ပီးလိုက်ခဲ့လေ ဟိုရောက်ရင် ဉီးလေးနှိုးမယ်နော်"
"နယ့်"
(ဇာတ်လမ်းလေးကနောက်မှတဖြည်း"နဲ့အချိန်တက်လာမာမို့အားပေးကျပါအုန်းနော်ခုမှစရေးတာမို့လိုတာရှိရင်လည်းထောက်ပြကျပါအုန်းpls)