bugün bırakmayı seçtim.
kendim olabilmek için, içimdeki çocuğu üzmemek için bırakmayı seçtim. isteyerek yapmadım, yapmak zorundaydım.
bugün mutluluğumu seçtim. bugün değerimi seçtim.
beni ben gibi kabul etmeyenlerden vazgeçtim. her küçük kusurumda beni kötü bilip her büyük kusurumda insan olduğumu unutan insanlardan vazgeçmeyi seçtim.
bugün kendime verdiğim değeri görmeyi seçtim. değerimi görmeyenlerden uzaklaşmayı seçtim.
zor günümde bana iyi olmayıp iyi günümde beni seven insanları görmemeyi seçtim.
beni tüm kusurlarımla, tüm hatalarımla, yanlışlarımla görmeyip bana her zaman iyi olmam gerekiyormuş gibi davranan insanlara insan olmamayı seçtim.
zaten oldukça görmüş ve geçirmiş olan içimdeki çocuğu dışarı vurduğumda beni sevmeyen insanlara, yetişkinmişim gibi davranmamayı seçtim.
bugün kendimi affetmeyi seçtim.
her insanın hata yapabileceği gibi hatalarından da ders çıkarması gerektiğini öğrendim.
bugün ders çıkaramadığım hatalarımı tekrarladığımda kendimi suçlamamayı öğrendim,
tekrar ettiğim hatalarımda en iyisini görüp öğrenene kadar yanımda olacak insanlara yönelmeyi tercih ettim.
her hatamı yüzüme vurup beni ve çocuğumu kötü hissettirmek yerine bana insan olduğumu hatırlatan ve gerçekten bana insanmışım gibi davranan, güzel yürekli insanların olabildiğine inanmayı seçtim.
bugün çabuk pes eden, çabamı görmeyen insanlardan uzaklaşmayı seçtim.
benimle birlikte çabalayacak, benim pes etmediğim gibi benimle birlikte sabırla deneyecek ve pes edecek gibi olduğumda beni kendime getirecek insanların var olduğuna inanmayı seçtim.
omuzlarım hayatın yükünü kaldıramadığına "bir yük de benden olsun, daha güçlü olursun" deyip beni yıldıracak insanlardan uzaklaşıp, "gel yükünü paylaşalım, düşeceksek beraber düşeriz" diyecek insanların var olduğuna inanarak ben bugün,
sevdiğimden vazgeçmeyi seçtim.
