Samotność  się wlewa 
Na kawałki mnie drze 
Jak chleb mewa 
Mówią „będzie dobrze"
Ale dobrze nie będzie 
Jestem tu uwięziona 
Ciemno jest wszędzie 
Gdy jeszcze raz zraniona 
Nic ze mnie nie będzie



Całe moje życie składa się z cierpienia. Na co dzień tego nie okazuje, ale w środku się rozpadam i krzyczę. Piszę bo jest to dla mnie odskocznia.
Dzięki temu czuję że żyję i nie myślę o śmierci...


Wiersz napisała @Lbyszewska