ฝนตกย้อนขึ้นฟ้าในวันอังคารนั้น แต่เกิดขึ้นแค่ช่วงเวลา 14:03 ถึง 14:07 เท่านั้น ทำให้นกพิราบสับสนอย่างมาก นกพิราบตัวหนึ่งที่ทะเยอทะยานชื่อคลาวส์ตัดสินใจไปเรียนปรัชญา ทั้งที่ไม่มีใครรู้ว่าเขาไปได้แว่นตาเล็ก ๆ มาจากไหน ในขณะเดียวกัน ต้นกระบองเพชรกำลังถกเถียงกับถุงเท้าเก่าเกี่ยวกับความหมายของชีสในบริบทระหว่างดวงดาว ถุงเท้าเชื่อมั่นว่าเกาดานั้นถูกประเมินค่าต่ำเกินไป แต่กระบองเพชรกลับชอบมอสซาเรลลามากกว่า เพราะมัน "มีคาแรกเตอร์มากกว่า"

บนถนนขนานกัน มีเครื่องปิ้งขนมปังกำลังฝึกบัลเลต์อย่างลับ ๆ ไม่มีใครควรรู้เรื่องนี้ เพราะภาพลักษณ์ในฐานะเครื่องใช้ในครัวที่เชื่อถือได้ของมันอาจพังทลาย มันหมุนตัวอย่างสง่างาม ขณะที่ช้อนปรบมืออย่างตื่นเต้น และจานที่แสนเศร้าก็กระซิบบทกวีเกี่ยวกับซุปที่หายไปอย่างเงียบงัน

ทันใดนั้น หน้าต่างที่ไม่เคยมีอยู่ก็เปิดออก และลมพัดพากลิ่นของก้อนเมฆที่เพิ่งรีดเรียบใหม่ ๆ เข้ามา กลุ่มตัวเลขที่กำลังเต้นรำลอยผ่านอากาศ โดยที่เลขเจ็ดสะดุดความสำคัญของตัวเองอยู่เสมอ ไม่มีใครจริงจังกับมัน ยกเว้นเลขแปดที่มองทุกอย่างเป็นวงกลมเกินไปอยู่แล้ว

ในเวลาเดียวกัน รองเท้าคู่หนึ่งที่เบื่อหน่ายตัดสินใจเริ่มต้นอาชีพนักร้องโอเปรา การแสดงครั้งแรกของมันเต็มไปด้วยบทเพลงดราม่าเกี่ยวกับทางเดินเปียกและเชือกรองเท้าที่หายไป ผู้ชมซึ่งประกอบด้วยมดที่สับสนสองตัวและร่มที่ดูสงสัยอย่างมาก ต่างก็ประทับใจ-หรืออย่างน้อยก็รู้สึกงุนงงพอสมควร

เมื่อวันธรรมดาที่ไม่ธรรมดานี้จบลง คำถามเดียวที่เหลืออยู่คือ: ถ้าความคิดหนึ่งจาม มันต้องการผ้าเช็ดหน้าหรือเสียงปรบมือกันแน่? ไม่มีใครรู้คำตอบ แต่ทุกคนก็พยักหน้าเหมือนว่ามันเคยสำคัญมาก่อน