Страсть.

Dokunuruz, başka tenlere sokuluruz yine yine
          Yeryüzünde kayboluruz
          Kibrimizde boğuluruz
          Başka dudaklarla öpüşürüz yine yine
          Gökyüzünde buluşuruz, Ankara' (yara) yla bozuşuruz

Hesap güzelmiş. 

Aşk, rastlanıldığında yaşamak, kaybedildiğinde ölmeye yakın olmaktır. Gelişiyle lütuf olan bir hediyenin, gidişiyle cezaya dönüşme hâlidir.

Yağmur yağmadığında da sırılsıklam olabilirmişsin ya da yıldızlar sadece gökyüzünde olmazmış. Çok şey öğrendim ben bu hayattan, çocuk ve bir meleğin elinden tuttuğumda anladım, kimi seveceğini seçemiyormuş insan.

Haklısın, biraz geç karşılaştık
          Oysa hiç konuşmadan anlaştık
          Bazı şeyler var ki söylenmiyor
          Biz senle sözleri susarak aştık.

Ben seni çok benimsemişim. Çok katmışım kendime farkında olmadan. Benimki hiç biz olmayan bir şeyi sahiplenmekmiş. Ben ne yaptığımı bilmeden, çok uçsuz bucaksız sevmişim seni.

Bir silgi gibi tükendim ben. Başkalarının yaptıklarını silmeye çalıştım, mürekkeple yazmışlar; oysa ben kurşun kalem silgisiydim, azaldığımla kaldım..

Biriyle bunca zaman geçirip, sonunda onun sadece bir yabancı olduğunu idrak etmek.. Ne büyük bir kayıp.

Çok şey var anlatacak, bir sen anlarsın ama bir sana anlatamam.

Eksik yanlarımı doldurmak için değil seni isteyişim, kendi başıma tam olayım isterim kendi başıma bütün olayım, tüm şehri ışıltayım bir başıma işte o zaman isterim seni çünkü ikimiz bir olsak, ateşe verirdik bu şehri.