thadorchian

yoklugunda bile sırtıma duvar, sırtıma omuz

thadorchian

ꪆৎ
          Yeşermiş yapraktan not:
          
          Sevdiğim öpersen yeşeririm; ama sen öpmedin ve ben onca çetin rüzgarlara rağmen ayakta kalıp yazı ettım artık yeni açmış bir çiçek gibi yeşil renkteyim ama geçirdiğim kışın acısını ben bilirim. Rüzgarlara çok kızgınım kokunu henüz getirmediler bana... Sanırım artık birisinin beni kopartıp atmasını bekliyorum. "Bazen insan kendini boşlukta hisseder. Ne yaparsa yapsın içindeki boşluğu dolduramaz. Bu da öyle zamanlardan biri galiba. Dokunsalar ağlarsın ama dokunmamaları en güzeli. Çünkü bazı dokunuşlar daha çok can yakar. Sen kendi yaranı temizlemeyi öğrenmek zorunda kalırsın." Hayatı sorgularsın, kendini sorgularsın, ne yaptığını, neler yapacağını, hissettiklerini ve nerede olduğunu...
          
          ‘Denemekten korkma! İnsanlar sürekli senin yapamadıklarını yüzüne vuracaktır çünkü yapabildiklerin onları ilgilendirmez. Ve bunu söyleyen kişilerin çoğu birçok şeyi yapmayı denememiştir bile.’
          
          Yeşil yaprağınız sizi çok seviyor bayım... Bir sonraki baharda görüşmek dileğiyle.